Conjugação alternativa masculino | Segunda forma | Remover "se"
Conjugação do verbo ASSARANZAR-SE
Ortografia recomendada no Brasil para o pretérito perfeito simples.
Indicativo
Presente
eu assaranzo-metu assaranzas-te
ela assaranza-se
nós assaranzamo-nos
vós assaranzais-vos
elas assaranzam-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me assaranzadotu tens-te assaranzado
ela tem-se assaranzado
nós temo-nos assaranzado
vós tendes-vos assaranzado
elas têm-se assaranzado
Pretérito imperfeito
eu assaranzava-metu assaranzavas-te
ela assaranzava-se
nós assaranzávamo-nos
vós assaranzáveis-vos
elas assaranzavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me assaranzadotu tinhas-te assaranzado
ela tinha-se assaranzado
nós tínhamo-nos assaranzado
vós tínheis-vos assaranzado
elas tinham-se assaranzado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu assaranzara-metu assaranzaras-te
ela assaranzara-se
nós assaranzáramo-nos
vós assaranzáreis-vos
elas assaranzaram-se
Pretérito perfeito simples
eu assaranzei-metu assaranzaste-te
ela assaranzou-se
nós assaranzamo-nos
vós assaranzastes-vos
elas assaranzaram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me assaranzadotu tiveras-te assaranzado
ela tivera-se assaranzado
nós tivéramo-nos assaranzado
vós tivéreis-vos assaranzado
elas tiveram-se assaranzado
Futuro do presente simples
eu assaranzar-me-eitu assaranzar-te-ás
ela assaranzar-se-á
nós assaranzar-nos-emos
vós assaranzar-vos-eis
elas assaranzar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei assaranzadotu ter-te-ás assaranzado
ela ter-se-á assaranzado
nós ter-nos-emos assaranzado
vós ter-vos-eis assaranzado
elas ter-se-ão assaranzado
Futuro do pretérito simples
eu assaranzar-me-iatu assaranzar-te-ias
ela assaranzar-se-ia
nós assaranzar-nos-íamos
vós assaranzar-vos-íeis
elas assaranzar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia assaranzadotu ter-te-ias assaranzado
ela ter-se-ia assaranzado
nós ter-nos-íamos assaranzado
vós ter-vos-íeis assaranzado
elas ter-se-iam assaranzado
Subjuntivo / Conjuntivo
Presente
que eu me assaranzeque tu te assaranzes
que ela se assaranze
que nós nos assaranzemos
que vós vos assaranzeis
que elas se assaranzem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me assaranzadoque tu tenhas-te assaranzado
que ela tenha-se assaranzado
que nós tenhamo-nos assaranzado
que vós tenhais-vos assaranzado
que elas tenham-se assaranzado
Pretérito imperfeito
se eu me assaranzassese tu te assaranzasses
se ela se assaranzasse
se nós nos assaranzássemos
se vós vos assaranzásseis
se elas se assaranzassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me assaranzadose tu tivesses-te assaranzado
se ela tivesse-se assaranzado
se nós tivéssemo-nos assaranzado
se vós tivésseis-vos assaranzado
se elas tivessem-se assaranzado
Futuro simples
quando eu me assaranzarquando tu te assaranzares
quando ela se assaranzar
quando nós nos assaranzarmos
quando vós vos assaranzardes
quando elas se assaranzarem
Futuro composto
quando eu tiver-me assaranzadoquando tu tiveres-te assaranzado
quando ela tiver-se assaranzado
quando nós tivermo-nos assaranzado
quando vós tiverdes-vos assaranzado
quando elas tiverem-se assaranzado
Infinitivo
Infinitivo pessoal
eu assaranzar-metu assaranzares-te
ela assaranzar-se
nós assaranzarmo-nos
vós assaranzardes-vos
elas assaranzarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me assaranzadotu teres-te assaranzado
ela ter-se assaranzado
nós termo-nos assaranzado
vós terdes-vos assaranzado
elas terem-se assaranzado
Infinitivo impessoal
assaranzar-seInfinitivo impessoal pretérito
ter-se assaranzadoImperativo
Afirmativo
-assaranza-te
assaranze-se
assaranzemo-nos
assaranzai-vos
assaranzem-se
Negativo
-não te assaranzes
não se assaranze
não nos assaranzemos
não vos assaranzeis
não se assaranzem
Formas Nominais
Gerúndio
assaranzando-seGerúndio pretérito
tendo-se assaranzadoParticípio (pretérito)
assaranzado