logo
Conjugação do verbo

Conjugação alternativa feminino | Segunda forma | Remover "se"


Conjugação do verbo EMPASTELAR-SE

Ortografia recomendada no Brasil para o pretérito perfeito simples.

Indicativo

Presente
eu empastelo-me
tu empastelas-te
ele empastela-se
nós empastelamo-nos
vós empastelais-vos
eles empastelam-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me empastelado
tu tens-te empastelado
ele tem-se empastelado
nós temo-nos empastelado
vós tendes-vos empastelado
eles têm-se empastelado
Pretérito imperfeito
eu empastelava-me
tu empastelavas-te
ele empastelava-se
nós empastelávamo-nos
vós empasteláveis-vos
eles empastelavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me empastelado
tu tinhas-te empastelado
ele tinha-se empastelado
nós tínhamo-nos empastelado
vós tínheis-vos empastelado
eles tinham-se empastelado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu empastelara-me
tu empastelaras-te
ele empastelara-se
nós empasteláramo-nos
vós empasteláreis-vos
eles empastelaram-se
 
Pretérito perfeito simples
eu empastelei-me
tu empastelaste-te
ele empastelou-se
nós empastelamo-nos
vós empastelastes-vos
eles empastelaram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me empastelado
tu tiveras-te empastelado
ele tivera-se empastelado
nós tivéramo-nos empastelado
vós tivéreis-vos empastelado
eles tiveram-se empastelado
Futuro do presente simples
eu empastelar-me-ei
tu empastelar-te-ás
ele empastelar-se-á
nós empastelar-nos-emos
vós empastelar-vos-eis
eles empastelar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei empastelado
tu ter-te-ás empastelado
ele ter-se-á empastelado
nós ter-nos-emos empastelado
vós ter-vos-eis empastelado
eles ter-se-ão empastelado
Futuro do pretérito simples
eu empastelar-me-ia
tu empastelar-te-ias
ele empastelar-se-ia
nós empastelar-nos-íamos
vós empastelar-vos-íeis
eles empastelar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia empastelado
tu ter-te-ias empastelado
ele ter-se-ia empastelado
nós ter-nos-íamos empastelado
vós ter-vos-íeis empastelado
eles ter-se-iam empastelado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu me empastele
que tu te empasteles
que ele se empastele
que nós nos empastelemos
que vós vos empasteleis
que eles se empastelem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me empastelado
que tu tenhas-te empastelado
que ele tenha-se empastelado
que nós tenhamo-nos empastelado
que vós tenhais-vos empastelado
que eles tenham-se empastelado
Pretérito imperfeito
se eu me empastelasse
se tu te empastelasses
se ele se empastelasse
se nós nos empastelássemos
se vós vos empastelásseis
se eles se empastelassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me empastelado
se tu tivesses-te empastelado
se ele tivesse-se empastelado
se nós tivéssemo-nos empastelado
se vós tivésseis-vos empastelado
se eles tivessem-se empastelado
Futuro simples
quando eu me empastelar
quando tu te empastelares
quando ele se empastelar
quando nós nos empastelarmos
quando vós vos empastelardes
quando eles se empastelarem
Futuro composto
quando eu tiver-me empastelado
quando tu tiveres-te empastelado
quando ele tiver-se empastelado
quando nós tivermo-nos empastelado
quando vós tiverdes-vos empastelado
quando eles tiverem-se empastelado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu empastelar-me
tu empastelares-te
ele empastelar-se
nós empastelarmo-nos
vós empastelardes-vos
eles empastelarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me empastelado
tu teres-te empastelado
ele ter-se empastelado
nós termo-nos empastelado
vós terdes-vos empastelado
eles terem-se empastelado
Infinitivo impessoal
empastelar-se
Infinitivo impessoal pretérito
ter-se empastelado

Imperativo

Afirmativo
-
empastela-te
empastele-se
empastelemo-nos
empastelai-vos
empastelem-se
Negativo
-
não te empasteles
não se empastele
não nos empastelemos
não vos empasteleis
não se empastelem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
empastelando-se
Gerúndio pretérito
tendo-se empastelado
Particípio (pretérito)
empastelado