Conjugação alternativa masculino | Segunda forma | Remover "se"
Conjugação do verbo REBOTAR-SE
Ortografia recomendada no Brasil para o pretérito perfeito simples.
Indicativo
Presente
eu reboto-metu rebotas-te
ela rebota-se
nós rebotamo-nos
vós rebotais-vos
elas rebotam-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me rebotadotu tens-te rebotado
ela tem-se rebotado
nós temo-nos rebotado
vós tendes-vos rebotado
elas têm-se rebotado
Pretérito imperfeito
eu rebotava-metu rebotavas-te
ela rebotava-se
nós rebotávamo-nos
vós rebotáveis-vos
elas rebotavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me rebotadotu tinhas-te rebotado
ela tinha-se rebotado
nós tínhamo-nos rebotado
vós tínheis-vos rebotado
elas tinham-se rebotado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu rebotara-metu rebotaras-te
ela rebotara-se
nós rebotáramo-nos
vós rebotáreis-vos
elas rebotaram-se
Pretérito perfeito simples
eu rebotei-metu rebotaste-te
ela rebotou-se
nós rebotamo-nos
vós rebotastes-vos
elas rebotaram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me rebotadotu tiveras-te rebotado
ela tivera-se rebotado
nós tivéramo-nos rebotado
vós tivéreis-vos rebotado
elas tiveram-se rebotado
Futuro do presente simples
eu rebotar-me-eitu rebotar-te-ás
ela rebotar-se-á
nós rebotar-nos-emos
vós rebotar-vos-eis
elas rebotar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei rebotadotu ter-te-ás rebotado
ela ter-se-á rebotado
nós ter-nos-emos rebotado
vós ter-vos-eis rebotado
elas ter-se-ão rebotado
Futuro do pretérito simples
eu rebotar-me-iatu rebotar-te-ias
ela rebotar-se-ia
nós rebotar-nos-íamos
vós rebotar-vos-íeis
elas rebotar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia rebotadotu ter-te-ias rebotado
ela ter-se-ia rebotado
nós ter-nos-íamos rebotado
vós ter-vos-íeis rebotado
elas ter-se-iam rebotado
Subjuntivo / Conjuntivo
Presente
que eu me reboteque tu te rebotes
que ela se rebote
que nós nos rebotemos
que vós vos reboteis
que elas se rebotem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me rebotadoque tu tenhas-te rebotado
que ela tenha-se rebotado
que nós tenhamo-nos rebotado
que vós tenhais-vos rebotado
que elas tenham-se rebotado
Pretérito imperfeito
se eu me rebotassese tu te rebotasses
se ela se rebotasse
se nós nos rebotássemos
se vós vos rebotásseis
se elas se rebotassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me rebotadose tu tivesses-te rebotado
se ela tivesse-se rebotado
se nós tivéssemo-nos rebotado
se vós tivésseis-vos rebotado
se elas tivessem-se rebotado
Futuro simples
quando eu me rebotarquando tu te rebotares
quando ela se rebotar
quando nós nos rebotarmos
quando vós vos rebotardes
quando elas se rebotarem
Futuro composto
quando eu tiver-me rebotadoquando tu tiveres-te rebotado
quando ela tiver-se rebotado
quando nós tivermo-nos rebotado
quando vós tiverdes-vos rebotado
quando elas tiverem-se rebotado
Infinitivo
Infinitivo pessoal
eu rebotar-metu rebotares-te
ela rebotar-se
nós rebotarmo-nos
vós rebotardes-vos
elas rebotarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me rebotadotu teres-te rebotado
ela ter-se rebotado
nós termo-nos rebotado
vós terdes-vos rebotado
elas terem-se rebotado
Infinitivo impessoal
rebotar-seInfinitivo impessoal pretérito
ter-se rebotadoImperativo
Afirmativo
-rebota-te
rebote-se
rebotemo-nos
rebotai-vos
rebotem-se
Negativo
-não te rebotes
não se rebote
não nos rebotemos
não vos reboteis
não se rebotem
Formas Nominais
Gerúndio
rebotando-seGerúndio pretérito
tendo-se rebotadoParticípio (pretérito)
rebotado