logo
Conjugación del verbo portugués

Otra forma masculino | primera forma | afrontar-se


Conjugación del verbo portugués AFRONTAR

Indicativo

Presente
eu afronto
tu afrontas
ela afronta
nós afrontamos
vós afrontais
elas afrontam
Pretérito perfeito composto
eu tenho afrontado
tu tens afrontado
ela tem afrontado
nós temos afrontado
vós tendes afrontado
elas têm afrontado
Pretérito imperfeito
eu afrontava
tu afrontavas
ela afrontava
nós afrontávamos
vós afrontáveis
elas afrontavam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha afrontado
tu tinhas afrontado
ela tinha afrontado
nós tínhamos afrontado
vós tínheis afrontado
elas tinham afrontado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu afrontara
tu afrontaras
ela afrontara
nós afrontáramos
vós afrontáreis
elas afrontaram
 
Pretérito perfeito simples
eu afrontei
tu afrontaste
ela afrontou
nós afrontámos
vós afrontastes
elas afrontaram
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera afrontado
tu tiveras afrontado
ela tivera afrontado
nós tivéramos afrontado
vós tivéreis afrontado
elas tiveram afrontado
Futuro do presente simples
eu afrontarei
tu afrontarás
ela afrontará
nós afrontaremos
vós afrontareis
elas afrontarão
Futuro do presente composto
eu terei afrontado
tu terás afrontado
ela terá afrontado
nós teremos afrontado
vós tereis afrontado
elas terão afrontado
Futuro do pretérito simples
eu afrontaria
tu afrontarias
ela afrontaria
nós afrontaríamos
vós afrontaríeis
elas afrontariam
Futuro do pretérito composto
eu teria afrontado
tu terias afrontado
ela teria afrontado
nós teríamos afrontado
vós teríeis afrontado
elas teriam afrontado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu afronte
que tu afrontes
que ela afronte
que nós afrontemos
que vós afronteis
que elas afrontem
Pretérito perfeito
que eu tenha afrontado
que tu tenhas afrontado
que ela tenha afrontado
que nós tenhamos afrontado
que vós tenhais afrontado
que elas tenham afrontado
Pretérito imperfeito
se eu afrontasse
se tu afrontasses
se ela afrontasse
se nós afrontássemos
se vós afrontásseis
se elas afrontassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse afrontado
se tu tivesses afrontado
se ela tivesse afrontado
se nós tivéssemos afrontado
se vós tivésseis afrontado
se elas tivessem afrontado
Futuro simples
quando eu afrontar
quando tu afrontares
quando ela afrontar
quando nós afrontarmos
quando vós afrontardes
quando elas afrontarem
Futuro composto
quando eu tiver afrontado
quando tu tiveres afrontado
quando ela tiver afrontado
quando nós tivermos afrontado
quando vós tiverdes afrontado
quando elas tiverem afrontado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu afrontar
tu afrontares
ela afrontar
nós afrontarmos
vós afrontardes
elas afrontarem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter afrontado
tu teres afrontado
ela ter afrontado
nós termos afrontado
vós terdes afrontado
elas terem afrontado
Infinitivo impessoal
afrontar
Infinitivo impessoal pretérito
ter afrontado

Imperativo

Afirmativo
-
afronta
afronte
afrontemos
afrontai
afrontem
Negativo
-
não afrontes
não afronte
não afrontemos
não afronteis
não afrontem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
afrontando
Gerúndio pretérito
tendo afrontado
Particípio (pretérito)
afrontado