logo
Conjugación del verbo portugués

Otra forma feminino | segunda forma | Eliminar el "se"


Conjugación del verbo portugués APARELHAR-SE

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.

Indicativo

Presente
eu aparelho-me
tu aparelhas-te
ele aparelha-se
nós aparelhamo-nos
vós aparelhais-vos
eles aparelham-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me aparelhado
tu tens-te aparelhado
ele tem-se aparelhado
nós temo-nos aparelhado
vós tendes-vos aparelhado
eles têm-se aparelhado
Pretérito imperfeito
eu aparelhava-me
tu aparelhavas-te
ele aparelhava-se
nós aparelhávamo-nos
vós aparelháveis-vos
eles aparelhavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me aparelhado
tu tinhas-te aparelhado
ele tinha-se aparelhado
nós tínhamo-nos aparelhado
vós tínheis-vos aparelhado
eles tinham-se aparelhado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu aparelhara-me
tu aparelharas-te
ele aparelhara-se
nós aparelháramo-nos
vós aparelháreis-vos
eles aparelharam-se
 
Pretérito perfeito simples
eu aparelhei-me
tu aparelhaste-te
ele aparelhou-se
nós aparelhamo-nos
vós aparelhastes-vos
eles aparelharam-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me aparelhado
tu tiveras-te aparelhado
ele tivera-se aparelhado
nós tivéramo-nos aparelhado
vós tivéreis-vos aparelhado
eles tiveram-se aparelhado
Futuro do presente simples
eu aparelhar-me-ei
tu aparelhar-te-ás
ele aparelhar-se-á
nós aparelhar-nos-emos
vós aparelhar-vos-eis
eles aparelhar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei aparelhado
tu ter-te-ás aparelhado
ele ter-se-á aparelhado
nós ter-nos-emos aparelhado
vós ter-vos-eis aparelhado
eles ter-se-ão aparelhado
Futuro do pretérito simples
eu aparelhar-me-ia
tu aparelhar-te-ias
ele aparelhar-se-ia
nós aparelhar-nos-íamos
vós aparelhar-vos-íeis
eles aparelhar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia aparelhado
tu ter-te-ias aparelhado
ele ter-se-ia aparelhado
nós ter-nos-íamos aparelhado
vós ter-vos-íeis aparelhado
eles ter-se-iam aparelhado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu me aparelhe
que tu te aparelhes
que ele se aparelhe
que nós nos aparelhemos
que vós vos aparelheis
que eles se aparelhem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me aparelhado
que tu tenhas-te aparelhado
que ele tenha-se aparelhado
que nós tenhamo-nos aparelhado
que vós tenhais-vos aparelhado
que eles tenham-se aparelhado
Pretérito imperfeito
se eu me aparelhasse
se tu te aparelhasses
se ele se aparelhasse
se nós nos aparelhássemos
se vós vos aparelhásseis
se eles se aparelhassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me aparelhado
se tu tivesses-te aparelhado
se ele tivesse-se aparelhado
se nós tivéssemo-nos aparelhado
se vós tivésseis-vos aparelhado
se eles tivessem-se aparelhado
Futuro simples
quando eu me aparelhar
quando tu te aparelhares
quando ele se aparelhar
quando nós nos aparelharmos
quando vós vos aparelhardes
quando eles se aparelharem
Futuro composto
quando eu tiver-me aparelhado
quando tu tiveres-te aparelhado
quando ele tiver-se aparelhado
quando nós tivermo-nos aparelhado
quando vós tiverdes-vos aparelhado
quando eles tiverem-se aparelhado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu aparelhar-me
tu aparelhares-te
ele aparelhar-se
nós aparelharmo-nos
vós aparelhardes-vos
eles aparelharem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me aparelhado
tu teres-te aparelhado
ele ter-se aparelhado
nós termo-nos aparelhado
vós terdes-vos aparelhado
eles terem-se aparelhado
Infinitivo impessoal
aparelhar-se
Infinitivo impessoal pretérito
ter-se aparelhado

Imperativo

Afirmativo
-
aparelha-te
aparelhe-se
aparelhemo-nos
aparelhai-vos
aparelhem-se
Negativo
-
não te aparelhes
não se aparelhe
não nos aparelhemos
não vos aparelheis
não se aparelhem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
aparelhando-se
Gerúndio pretérito
tendo-se aparelhado
Particípio (pretérito)
aparelhado