logo
Conjugación del verbo portugués

Otra forma feminino | segunda forma | Eliminar el "se"


Conjugación del verbo portugués COADUNAR-SE

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.

Indicativo

Presente
eu coaduno-me
tu coadunas-te
ele coaduna-se
nós coadunamo-nos
vós coadunais-vos
eles coadunam-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me coadunado
tu tens-te coadunado
ele tem-se coadunado
nós temo-nos coadunado
vós tendes-vos coadunado
eles têm-se coadunado
Pretérito imperfeito
eu coadunava-me
tu coadunavas-te
ele coadunava-se
nós coadunávamo-nos
vós coadunáveis-vos
eles coadunavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me coadunado
tu tinhas-te coadunado
ele tinha-se coadunado
nós tínhamo-nos coadunado
vós tínheis-vos coadunado
eles tinham-se coadunado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu coadunara-me
tu coadunaras-te
ele coadunara-se
nós coadunáramo-nos
vós coadunáreis-vos
eles coadunaram-se
 
Pretérito perfeito simples
eu coadunei-me
tu coadunaste-te
ele coadunou-se
nós coadunamo-nos
vós coadunastes-vos
eles coadunaram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me coadunado
tu tiveras-te coadunado
ele tivera-se coadunado
nós tivéramo-nos coadunado
vós tivéreis-vos coadunado
eles tiveram-se coadunado
Futuro do presente simples
eu coadunar-me-ei
tu coadunar-te-ás
ele coadunar-se-á
nós coadunar-nos-emos
vós coadunar-vos-eis
eles coadunar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei coadunado
tu ter-te-ás coadunado
ele ter-se-á coadunado
nós ter-nos-emos coadunado
vós ter-vos-eis coadunado
eles ter-se-ão coadunado
Futuro do pretérito simples
eu coadunar-me-ia
tu coadunar-te-ias
ele coadunar-se-ia
nós coadunar-nos-íamos
vós coadunar-vos-íeis
eles coadunar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia coadunado
tu ter-te-ias coadunado
ele ter-se-ia coadunado
nós ter-nos-íamos coadunado
vós ter-vos-íeis coadunado
eles ter-se-iam coadunado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu me coadune
que tu te coadunes
que ele se coadune
que nós nos coadunemos
que vós vos coaduneis
que eles se coadunem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me coadunado
que tu tenhas-te coadunado
que ele tenha-se coadunado
que nós tenhamo-nos coadunado
que vós tenhais-vos coadunado
que eles tenham-se coadunado
Pretérito imperfeito
se eu me coadunasse
se tu te coadunasses
se ele se coadunasse
se nós nos coadunássemos
se vós vos coadunásseis
se eles se coadunassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me coadunado
se tu tivesses-te coadunado
se ele tivesse-se coadunado
se nós tivéssemo-nos coadunado
se vós tivésseis-vos coadunado
se eles tivessem-se coadunado
Futuro simples
quando eu me coadunar
quando tu te coadunares
quando ele se coadunar
quando nós nos coadunarmos
quando vós vos coadunardes
quando eles se coadunarem
Futuro composto
quando eu tiver-me coadunado
quando tu tiveres-te coadunado
quando ele tiver-se coadunado
quando nós tivermo-nos coadunado
quando vós tiverdes-vos coadunado
quando eles tiverem-se coadunado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu coadunar-me
tu coadunares-te
ele coadunar-se
nós coadunarmo-nos
vós coadunardes-vos
eles coadunarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me coadunado
tu teres-te coadunado
ele ter-se coadunado
nós termo-nos coadunado
vós terdes-vos coadunado
eles terem-se coadunado
Infinitivo impessoal
coadunar-se
Infinitivo impessoal pretérito
ter-se coadunado

Imperativo

Afirmativo
-
coaduna-te
coadune-se
coadunemo-nos
coadunai-vos
coadunem-se
Negativo
-
não te coadunes
não se coadune
não nos coadunemos
não vos coaduneis
não se coadunem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
coadunando-se
Gerúndio pretérito
tendo-se coadunado
Particípio (pretérito)
coadunado