Otra forma masculino | segunda forma | Eliminar el "se"
Conjugación del verbo portugués ENFURIAR-SE
Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.
Indicativo
Presente
eu enfurio-metu enfurias-te
ela enfuria-se
nós enfuriamo-nos
vós enfuriais-vos
elas enfuriam-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me enfuriadotu tens-te enfuriado
ela tem-se enfuriado
nós temo-nos enfuriado
vós tendes-vos enfuriado
elas têm-se enfuriado
Pretérito imperfeito
eu enfuriava-metu enfuriavas-te
ela enfuriava-se
nós enfuriávamo-nos
vós enfuriáveis-vos
elas enfuriavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me enfuriadotu tinhas-te enfuriado
ela tinha-se enfuriado
nós tínhamo-nos enfuriado
vós tínheis-vos enfuriado
elas tinham-se enfuriado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu enfuriara-metu enfuriaras-te
ela enfuriara-se
nós enfuriáramo-nos
vós enfuriáreis-vos
elas enfuriaram-se
Pretérito perfeito simples
eu enfuriei-metu enfuriaste-te
ela enfuriou-se
nós enfuriamo-nos
vós enfuriastes-vos
elas enfuriaram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me enfuriadotu tiveras-te enfuriado
ela tivera-se enfuriado
nós tivéramo-nos enfuriado
vós tivéreis-vos enfuriado
elas tiveram-se enfuriado
Futuro do presente simples
eu enfuriar-me-eitu enfuriar-te-ás
ela enfuriar-se-á
nós enfuriar-nos-emos
vós enfuriar-vos-eis
elas enfuriar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei enfuriadotu ter-te-ás enfuriado
ela ter-se-á enfuriado
nós ter-nos-emos enfuriado
vós ter-vos-eis enfuriado
elas ter-se-ão enfuriado
Futuro do pretérito simples
eu enfuriar-me-iatu enfuriar-te-ias
ela enfuriar-se-ia
nós enfuriar-nos-íamos
vós enfuriar-vos-íeis
elas enfuriar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia enfuriadotu ter-te-ias enfuriado
ela ter-se-ia enfuriado
nós ter-nos-íamos enfuriado
vós ter-vos-íeis enfuriado
elas ter-se-iam enfuriado
Subjuntivo / Conjuntivo
Presente
que eu me enfurieque tu te enfuries
que ela se enfurie
que nós nos enfuriemos
que vós vos enfurieis
que elas se enfuriem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me enfuriadoque tu tenhas-te enfuriado
que ela tenha-se enfuriado
que nós tenhamo-nos enfuriado
que vós tenhais-vos enfuriado
que elas tenham-se enfuriado
Pretérito imperfeito
se eu me enfuriassese tu te enfuriasses
se ela se enfuriasse
se nós nos enfuriássemos
se vós vos enfuriásseis
se elas se enfuriassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me enfuriadose tu tivesses-te enfuriado
se ela tivesse-se enfuriado
se nós tivéssemo-nos enfuriado
se vós tivésseis-vos enfuriado
se elas tivessem-se enfuriado
Futuro simples
quando eu me enfuriarquando tu te enfuriares
quando ela se enfuriar
quando nós nos enfuriarmos
quando vós vos enfuriardes
quando elas se enfuriarem
Futuro composto
quando eu tiver-me enfuriadoquando tu tiveres-te enfuriado
quando ela tiver-se enfuriado
quando nós tivermo-nos enfuriado
quando vós tiverdes-vos enfuriado
quando elas tiverem-se enfuriado
Infinitivo
Infinitivo pessoal
eu enfuriar-metu enfuriares-te
ela enfuriar-se
nós enfuriarmo-nos
vós enfuriardes-vos
elas enfuriarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me enfuriadotu teres-te enfuriado
ela ter-se enfuriado
nós termo-nos enfuriado
vós terdes-vos enfuriado
elas terem-se enfuriado
Infinitivo impessoal
enfuriar-seInfinitivo impessoal pretérito
ter-se enfuriadoImperativo
Afirmativo
-enfuria-te
enfurie-se
enfuriemo-nos
enfuriai-vos
enfuriem-se
Negativo
-não te enfuries
não se enfurie
não nos enfuriemos
não vos enfurieis
não se enfuriem
Formas Nominais
Gerúndio
enfuriando-seGerúndio pretérito
tendo-se enfuriadoParticípio (pretérito)
enfuriado