Otra forma feminino | primera forma | Eliminar el "se"
Conjugación del verbo portugués INDIVIDUAR-SE
Indicativo
Presente
eu individuo-metu individuas-te
ele individua-se
nós individuamo-nos
vós individuais-vos
eles individuam-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me individuadotu tens-te individuado
ele tem-se individuado
nós temo-nos individuado
vós tendes-vos individuado
eles têm-se individuado
Pretérito imperfeito
eu individuava-metu individuavas-te
ele individuava-se
nós individuávamo-nos
vós individuáveis-vos
eles individuavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me individuadotu tinhas-te individuado
ele tinha-se individuado
nós tínhamo-nos individuado
vós tínheis-vos individuado
eles tinham-se individuado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu individuara-metu individuaras-te
ele individuara-se
nós individuáramo-nos
vós individuáreis-vos
eles individuaram-se
Pretérito perfeito simples
eu individuei-metu individuaste-te
ele individuou-se
nós individuámo-nos
vós individuastes-vos
eles individuaram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me individuadotu tiveras-te individuado
ele tivera-se individuado
nós tivéramo-nos individuado
vós tivéreis-vos individuado
eles tiveram-se individuado
Futuro do presente simples
eu individuar-me-eitu individuar-te-ás
ele individuar-se-á
nós individuar-nos-emos
vós individuar-vos-eis
eles individuar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei individuadotu ter-te-ás individuado
ele ter-se-á individuado
nós ter-nos-emos individuado
vós ter-vos-eis individuado
eles ter-se-ão individuado
Futuro do pretérito simples
eu individuar-me-iatu individuar-te-ias
ele individuar-se-ia
nós individuar-nos-íamos
vós individuar-vos-íeis
eles individuar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia individuadotu ter-te-ias individuado
ele ter-se-ia individuado
nós ter-nos-íamos individuado
vós ter-vos-íeis individuado
eles ter-se-iam individuado
Subjuntivo / Conjuntivo
Presente
que eu me individueque tu te individues
que ele se individue
que nós nos individuemos
que vós vos individueis
que eles se individuem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me individuadoque tu tenhas-te individuado
que ele tenha-se individuado
que nós tenhamo-nos individuado
que vós tenhais-vos individuado
que eles tenham-se individuado
Pretérito imperfeito
se eu me individuassese tu te individuasses
se ele se individuasse
se nós nos individuássemos
se vós vos individuásseis
se eles se individuassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me individuadose tu tivesses-te individuado
se ele tivesse-se individuado
se nós tivéssemo-nos individuado
se vós tivésseis-vos individuado
se eles tivessem-se individuado
Futuro simples
quando eu me individuarquando tu te individuares
quando ele se individuar
quando nós nos individuarmos
quando vós vos individuardes
quando eles se individuarem
Futuro composto
quando eu tiver-me individuadoquando tu tiveres-te individuado
quando ele tiver-se individuado
quando nós tivermo-nos individuado
quando vós tiverdes-vos individuado
quando eles tiverem-se individuado
Infinitivo
Infinitivo pessoal
eu individuar-metu individuares-te
ele individuar-se
nós individuarmo-nos
vós individuardes-vos
eles individuarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me individuadotu teres-te individuado
ele ter-se individuado
nós termo-nos individuado
vós terdes-vos individuado
eles terem-se individuado
Infinitivo impessoal
individuar-seInfinitivo impessoal pretérito
ter-se individuadoImperativo
Afirmativo
-individua-te
individue-se
individuemo-nos
individuai-vos
individuem-se
Negativo
-não te individues
não se individue
não nos individuemos
não vos individueis
não se individuem
Formas Nominais
Gerúndio
individuando-seGerúndio pretérito
tendo-se individuadoParticípio (pretérito)
individuado