Otra forma masculino | primera forma | Eliminar el "se"
Conjugación del verbo portugués RANCORAR-SE
Indicativo
Presente
eu rancoro-metu rancoras-te
ela rancora-se
nós rancoramo-nos
vós rancorais-vos
elas rancoram-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me rancoradotu tens-te rancorado
ela tem-se rancorado
nós temo-nos rancorado
vós tendes-vos rancorado
elas têm-se rancorado
Pretérito imperfeito
eu rancorava-metu rancoravas-te
ela rancorava-se
nós rancorávamo-nos
vós rancoráveis-vos
elas rancoravam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me rancoradotu tinhas-te rancorado
ela tinha-se rancorado
nós tínhamo-nos rancorado
vós tínheis-vos rancorado
elas tinham-se rancorado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu rancorara-metu rancoraras-te
ela rancorara-se
nós rancoráramo-nos
vós rancoráreis-vos
elas rancoraram-se
Pretérito perfeito simples
eu rancorei-metu rancoraste-te
ela rancorou-se
nós rancorámo-nos
vós rancorastes-vos
elas rancoraram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me rancoradotu tiveras-te rancorado
ela tivera-se rancorado
nós tivéramo-nos rancorado
vós tivéreis-vos rancorado
elas tiveram-se rancorado
Futuro do presente simples
eu rancorar-me-eitu rancorar-te-ás
ela rancorar-se-á
nós rancorar-nos-emos
vós rancorar-vos-eis
elas rancorar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei rancoradotu ter-te-ás rancorado
ela ter-se-á rancorado
nós ter-nos-emos rancorado
vós ter-vos-eis rancorado
elas ter-se-ão rancorado
Futuro do pretérito simples
eu rancorar-me-iatu rancorar-te-ias
ela rancorar-se-ia
nós rancorar-nos-íamos
vós rancorar-vos-íeis
elas rancorar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia rancoradotu ter-te-ias rancorado
ela ter-se-ia rancorado
nós ter-nos-íamos rancorado
vós ter-vos-íeis rancorado
elas ter-se-iam rancorado
Subjuntivo / Conjuntivo
Presente
que eu me rancoreque tu te rancores
que ela se rancore
que nós nos rancoremos
que vós vos rancoreis
que elas se rancorem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me rancoradoque tu tenhas-te rancorado
que ela tenha-se rancorado
que nós tenhamo-nos rancorado
que vós tenhais-vos rancorado
que elas tenham-se rancorado
Pretérito imperfeito
se eu me rancorassese tu te rancorasses
se ela se rancorasse
se nós nos rancorássemos
se vós vos rancorásseis
se elas se rancorassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me rancoradose tu tivesses-te rancorado
se ela tivesse-se rancorado
se nós tivéssemo-nos rancorado
se vós tivésseis-vos rancorado
se elas tivessem-se rancorado
Futuro simples
quando eu me rancorarquando tu te rancorares
quando ela se rancorar
quando nós nos rancorarmos
quando vós vos rancorardes
quando elas se rancorarem
Futuro composto
quando eu tiver-me rancoradoquando tu tiveres-te rancorado
quando ela tiver-se rancorado
quando nós tivermo-nos rancorado
quando vós tiverdes-vos rancorado
quando elas tiverem-se rancorado
Infinitivo
Infinitivo pessoal
eu rancorar-metu rancorares-te
ela rancorar-se
nós rancorarmo-nos
vós rancorardes-vos
elas rancorarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me rancoradotu teres-te rancorado
ela ter-se rancorado
nós termo-nos rancorado
vós terdes-vos rancorado
elas terem-se rancorado
Infinitivo impessoal
rancorar-seInfinitivo impessoal pretérito
ter-se rancoradoImperativo
Afirmativo
-rancora-te
rancore-se
rancoremo-nos
rancorai-vos
rancorem-se
Negativo
-não te rancores
não se rancore
não nos rancoremos
não vos rancoreis
não se rancorem
Formas Nominais
Gerúndio
rancorando-seGerúndio pretérito
tendo-se rancoradoParticípio (pretérito)
rancorado