
Indicativo |
Presente | Pretérito perfeito composto | Pretérito imperfeito | Pretérito mais-que-perfeito composto |
| eu alento-me tu alentas-te ela alenta-se nós alentamo-nos vós alentais-vos elas alentam-se | eu tenho-me alentado tu tens-te alentado ela tem-se alentado nós temo-nos alentado vós tendes-vos alentado elas têm-se alentado | eu alentava-me tu alentavas-te ela alentava-se nós alentávamo-nos vós alentáveis-vos elas alentavam-se | eu tinha-me alentado tu tinhas-te alentado ela tinha-se alentado nós tínhamo-nos alentado vós tínheis-vos alentado elas tinham-se alentado |
Pretérito mais-que-perfeito simples | Pretérito perfeito simples | Pretérito mais-que perfeito anterior | |
| eu alentara-me tu alentaras-te ela alentara-se nós alentáramo-nos vós alentáreis-vos elas alentaram-se | eu alentei-me tu alentaste-te ela alentou-se nós alentamo-nos vós alentastes-vos elas alentaram-se | eu tivera-me alentado tu tiveras-te alentado ela tivera-se alentado nós tivéramo-nos alentado vós tivéreis-vos alentado elas tiveram-se alentado | |
Futuro do presente simples | Futuro do presente composto | Futuro do pretérito simples | Futuro do pretérito composto |
| eu alentar-me-ei tu alentar-te-ás ela alentar-se-á nós alentar-nos-emos vós alentar-vos-eis elas alentar-se-ão | eu ter-me-ei alentado tu ter-te-ás alentado ela ter-se-á alentado nós ter-nos-emos alentado vós ter-vos-eis alentado elas ter-se-ão alentado | eu alentar-me-ia tu alentar-te-ias ela alentar-se-ia nós alentar-nos-íamos vós alentar-vos-íeis elas alentar-se-iam | eu ter-me-ia alentado tu ter-te-ias alentado ela ter-se-ia alentado nós ter-nos-íamos alentado vós ter-vos-íeis alentado elas ter-se-iam alentado |
Subjuntivo / Conjuntivo |
Presente | Pretérito perfeito | Pretérito imperfeito | Pretérito mais-que-perfeito |
| que eu me alente que tu te alentes que ela se alente que nós nos alentemos que vós vos alenteis que elas se alentem | que eu tenha-me alentado que tu tenhas-te alentado que ela tenha-se alentado que nós tenhamo-nos alentado que vós tenhais-vos alentado que elas tenham-se alentado | se eu me alentasse se tu te alentasses se ela se alentasse se nós nos alentássemos se vós vos alentásseis se elas se alentassem | se eu tivesse-me alentado se tu tivesses-te alentado se ela tivesse-se alentado se nós tivéssemo-nos alentado se vós tivésseis-vos alentado se elas tivessem-se alentado |
Futuro simples | Futuro composto | ||
| quando eu me alentar quando tu te alentares quando ela se alentar quando nós nos alentarmos quando vós vos alentardes quando elas se alentarem | quando eu tiver-me alentado quando tu tiveres-te alentado quando ela tiver-se alentado quando nós tivermo-nos alentado quando vós tiverdes-vos alentado quando elas tiverem-se alentado |
Infinitivo |
Infinitivo pessoal | Infinitivo pessoal pretérito | Infinitivo impessoal | Infinitivo impessoal pretérito |
| eu alentar-me tu alentares-te ela alentar-se nós alentarmo-nos vós alentardes-vos elas alentarem-se | eu ter-me alentado tu teres-te alentado ela ter-se alentado nós termo-nos alentado vós terdes-vos alentado elas terem-se alentado | alentar-se | ter-se alentado |
Imperativo | Formas Nominais |
Afirmativo | Negativo | Gerúndio | Gerúndio pretérito |
| - alenta-te alente-se alentemo-nos alentai-vos alentem-se | - não te alentes não se alente não nos alentemos não vos alenteis não se alentem | alentando-se | tendo-se alentado |