O Conjugador
INDIVIDUAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfeito composto

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito composto

eu individuo
tu individuas
ela individua
nós individuamos
vós individuais
elas individuam
eu tenho individuado
tu tens individuado
ela tem individuado
nós temos individuado
vós tendes individuado
elas têm individuado
eu individuava
tu individuavas
ela individuava
nós individuávamos
vós individuáveis
elas individuavam
eu tinha individuado
tu tinhas individuado
ela tinha individuado
nós tínhamos individuado
vós tínheis individuado
elas tinham individuado

Pretérito mais-que-perfeito simples

 

Pretérito perfeito simples

Pretérito mais-que perfeito anterior

eu individuara
tu individuaras
ela individuara
nós individuáramos
vós individuáreis
elas individuaram
 eu individuei
tu individuaste
ela individuou
nós individuámos
vós individuastes
elas individuaram
eu tivera individuado
tu tiveras individuado
ela tivera individuado
nós tivéramos individuado
vós tivéreis individuado
elas tiveram individuado

Futuro do presente simples

Futuro do presente composto

Futuro do pretérito simples

Futuro do pretérito composto

eu individuarei
tu individuarás
ela individuará
nós individuaremos
vós individuareis
elas individuarão
eu terei individuado
tu terás individuado
ela terá individuado
nós teremos individuado
vós tereis individuado
elas terão individuado
eu individuaria
tu individuarias
ela individuaria
nós individuaríamos
vós individuaríeis
elas individuariam
eu teria individuado
tu terias individuado
ela teria individuado
nós teríamos individuado
vós teríeis individuado
elas teriam individuado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente

Pretérito perfeito

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito

que eu individue
que tu individues
que ela individue
que nós individuemos
que vós individueis
que elas individuem
que eu tenha individuado
que tu tenhas individuado
que ela tenha individuado
que nós tenhamos individuado
que vós tenhais individuado
que elas tenham individuado
se eu individuasse
se tu individuasses
se ela individuasse
se nós individuássemos
se vós individuásseis
se elas individuassem
se eu tivesse individuado
se tu tivesses individuado
se ela tivesse individuado
se nós tivéssemos individuado
se vós tivésseis individuado
se elas tivessem individuado

Futuro simples

Futuro composto

 

 

quando eu individuar
quando tu individuares
quando ela individuar
quando nós individuarmos
quando vós individuardes
quando elas individuarem
quando eu tiver individuado
quando tu tiveres individuado
quando ela tiver individuado
quando nós tivermos individuado
quando vós tiverdes individuado
quando elas tiverem individuado
  

Infinitivo

Infinitivo pessoal

Infinitivo pessoal pretérito

Infinitivo impessoal

Infinitivo impessoal pretérito

eu individuar
tu individuares
ela individuar
nós individuarmos
vós individuardes
elas individuarem
eu ter individuado
tu teres individuado
ela ter individuado
nós termos individuado
vós terdes individuado
elas terem individuado
individuarter individuado

Imperativo

Formas Nominais

Afirmativo

Negativo

Gerúndio

Gerúndio pretérito

-
individua
individue
individuemos
individuai
individuem
-
não individues
não individue
não individuemos
não individueis
não individuem
individuandotendo individuado