
Indicativo |
Presente | Pretérito perfeito composto | Pretérito imperfeito | Pretérito mais-que-perfeito composto |
| eu inquieto-me tu inquietas-te ele inquieta-se nós inquietamo-nos vós inquietais-vos eles inquietam-se | eu tenho-me inquietado tu tens-te inquietado ele tem-se inquietado nós temo-nos inquietado vós tendes-vos inquietado eles têm-se inquietado | eu inquietava-me tu inquietavas-te ele inquietava-se nós inquietávamo-nos vós inquietáveis-vos eles inquietavam-se | eu tinha-me inquietado tu tinhas-te inquietado ele tinha-se inquietado nós tínhamo-nos inquietado vós tínheis-vos inquietado eles tinham-se inquietado |
Pretérito mais-que-perfeito simples | Pretérito perfeito simples | Pretérito mais-que perfeito anterior | |
| eu inquietara-me tu inquietaras-te ele inquietara-se nós inquietáramo-nos vós inquietáreis-vos eles inquietaram-se | eu inquietei-me tu inquietaste-te ele inquietou-se nós inquietamo-nos vós inquietastes-vos eles inquietaram-se | eu tivera-me inquietado tu tiveras-te inquietado ele tivera-se inquietado nós tivéramo-nos inquietado vós tivéreis-vos inquietado eles tiveram-se inquietado | |
Futuro do presente simples | Futuro do presente composto | Futuro do pretérito simples | Futuro do pretérito composto |
| eu inquietar-me-ei tu inquietar-te-ás ele inquietar-se-á nós inquietar-nos-emos vós inquietar-vos-eis eles inquietar-se-ão | eu ter-me-ei inquietado tu ter-te-ás inquietado ele ter-se-á inquietado nós ter-nos-emos inquietado vós ter-vos-eis inquietado eles ter-se-ão inquietado | eu inquietar-me-ia tu inquietar-te-ias ele inquietar-se-ia nós inquietar-nos-íamos vós inquietar-vos-íeis eles inquietar-se-iam | eu ter-me-ia inquietado tu ter-te-ias inquietado ele ter-se-ia inquietado nós ter-nos-íamos inquietado vós ter-vos-íeis inquietado eles ter-se-iam inquietado |
Subjuntivo / Conjuntivo |
Presente | Pretérito perfeito | Pretérito imperfeito | Pretérito mais-que-perfeito |
| que eu me inquiete que tu te inquietes que ele se inquiete que nós nos inquietemos que vós vos inquieteis que eles se inquietem | que eu tenha-me inquietado que tu tenhas-te inquietado que ele tenha-se inquietado que nós tenhamo-nos inquietado que vós tenhais-vos inquietado que eles tenham-se inquietado | se eu me inquietasse se tu te inquietasses se ele se inquietasse se nós nos inquietássemos se vós vos inquietásseis se eles se inquietassem | se eu tivesse-me inquietado se tu tivesses-te inquietado se ele tivesse-se inquietado se nós tivéssemo-nos inquietado se vós tivésseis-vos inquietado se eles tivessem-se inquietado |
Futuro simples | Futuro composto | ||
| quando eu me inquietar quando tu te inquietares quando ele se inquietar quando nós nos inquietarmos quando vós vos inquietardes quando eles se inquietarem | quando eu tiver-me inquietado quando tu tiveres-te inquietado quando ele tiver-se inquietado quando nós tivermo-nos inquietado quando vós tiverdes-vos inquietado quando eles tiverem-se inquietado |
Infinitivo |
Infinitivo pessoal | Infinitivo pessoal pretérito | Infinitivo impessoal | Infinitivo impessoal pretérito |
| eu inquietar-me tu inquietares-te ele inquietar-se nós inquietarmo-nos vós inquietardes-vos eles inquietarem-se | eu ter-me inquietado tu teres-te inquietado ele ter-se inquietado nós termo-nos inquietado vós terdes-vos inquietado eles terem-se inquietado | inquietar-se | ter-se inquietado |
Imperativo | Formas Nominais |
Afirmativo | Negativo | Gerúndio | Gerúndio pretérito |
| - inquieta-te inquiete-se inquietemo-nos inquietai-vos inquietem-se | - não te inquietes não se inquiete não nos inquietemos não vos inquieteis não se inquietem | inquietando-se | tendo-se inquietado |