
Indicativo |
Presente | Pretérito perfeito composto | Pretérito imperfeito | Pretérito mais-que-perfeito composto |
| eu anuncio-me tu anuncias-te ela anuncia-se nós anunciamo-nos vós anunciais-vos elas anunciam-se | eu tenho-me anunciado tu tens-te anunciado ela tem-se anunciado nós temo-nos anunciado vós tendes-vos anunciado elas têm-se anunciado | eu anunciava-me tu anunciavas-te ela anunciava-se nós anunciávamo-nos vós anunciáveis-vos elas anunciavam-se | eu tinha-me anunciado tu tinhas-te anunciado ela tinha-se anunciado nós tínhamo-nos anunciado vós tínheis-vos anunciado elas tinham-se anunciado |
Pretérito mais-que-perfeito simples | Pretérito perfeito simples | Pretérito mais-que perfeito anterior | |
| eu anunciara-me tu anunciaras-te ela anunciara-se nós anunciáramo-nos vós anunciáreis-vos elas anunciaram-se | eu anunciei-me tu anunciaste-te ela anunciou-se nós anunciamo-nos vós anunciastes-vos elas anunciaram-se | eu tivera-me anunciado tu tiveras-te anunciado ela tivera-se anunciado nós tivéramo-nos anunciado vós tivéreis-vos anunciado elas tiveram-se anunciado | |
Futuro do presente simples | Futuro do presente composto | Futuro do pretérito simples | Futuro do pretérito composto |
| eu anunciar-me-ei tu anunciar-te-ás ela anunciar-se-á nós anunciar-nos-emos vós anunciar-vos-eis elas anunciar-se-ão | eu ter-me-ei anunciado tu ter-te-ás anunciado ela ter-se-á anunciado nós ter-nos-emos anunciado vós ter-vos-eis anunciado elas ter-se-ão anunciado | eu anunciar-me-ia tu anunciar-te-ias ela anunciar-se-ia nós anunciar-nos-íamos vós anunciar-vos-íeis elas anunciar-se-iam | eu ter-me-ia anunciado tu ter-te-ias anunciado ela ter-se-ia anunciado nós ter-nos-íamos anunciado vós ter-vos-íeis anunciado elas ter-se-iam anunciado |
Subjuntivo / Conjuntivo |
Presente | Pretérito perfeito | Pretérito imperfeito | Pretérito mais-que-perfeito |
| que eu me anuncie que tu te anuncies que ela se anuncie que nós nos anunciemos que vós vos anuncieis que elas se anunciem | que eu tenha-me anunciado que tu tenhas-te anunciado que ela tenha-se anunciado que nós tenhamo-nos anunciado que vós tenhais-vos anunciado que elas tenham-se anunciado | se eu me anunciasse se tu te anunciasses se ela se anunciasse se nós nos anunciássemos se vós vos anunciásseis se elas se anunciassem | se eu tivesse-me anunciado se tu tivesses-te anunciado se ela tivesse-se anunciado se nós tivéssemo-nos anunciado se vós tivésseis-vos anunciado se elas tivessem-se anunciado |
Futuro simples | Futuro composto | ||
| quando eu me anunciar quando tu te anunciares quando ela se anunciar quando nós nos anunciarmos quando vós vos anunciardes quando elas se anunciarem | quando eu tiver-me anunciado quando tu tiveres-te anunciado quando ela tiver-se anunciado quando nós tivermo-nos anunciado quando vós tiverdes-vos anunciado quando elas tiverem-se anunciado |
Infinitivo |
Infinitivo pessoal | Infinitivo pessoal pretérito | Infinitivo impessoal | Infinitivo impessoal pretérito |
| eu anunciar-me tu anunciares-te ela anunciar-se nós anunciarmo-nos vós anunciardes-vos elas anunciarem-se | eu ter-me anunciado tu teres-te anunciado ela ter-se anunciado nós termo-nos anunciado vós terdes-vos anunciado elas terem-se anunciado | anunciar-se | ter-se anunciado |
Imperativo | Formas Nominais |
Afirmativo | Negativo | Gerúndio | Gerúndio pretérito |
| - anuncia-te anuncie-se anunciemo-nos anunciai-vos anunciem-se | - não te anuncies não se anuncie não nos anunciemos não vos anuncieis não se anunciem | anunciando-se | tendo-se anunciado |