O Conjugador
Conjugação do verbo TATIBITATEAR

Orthographe recommandé au Brésil pour le pretérito perfeito simples.


Indicativo

Presente

Pretérito perfeito composto

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito composto

eu tatibitateio
tu tatibitateias
ele tatibitateia
nós tatibitateamos
vós tatibitateais
eles tatibitateiam
eu tenho tatibitateado
tu tens tatibitateado
ele tem tatibitateado
nós temos tatibitateado
vós tendes tatibitateado
eles têm tatibitateado
eu tatibitateava
tu tatibitateavas
ele tatibitateava
nós tatibitateávamos
vós tatibitateáveis
eles tatibitateavam
eu tinha tatibitateado
tu tinhas tatibitateado
ele tinha tatibitateado
nós tínhamos tatibitateado
vós tínheis tatibitateado
eles tinham tatibitateado

Pretérito mais-que-perfeito simples

 

Pretérito perfeito simples

Pretérito mais-que perfeito anterior

eu tatibitateara
tu tatibitatearas
ele tatibitateara
nós tatibitateáramos
vós tatibitateáreis
eles tatibitatearam
 eu tatibitateei
tu tatibitateaste
ele tatibitateou
nós tatibitateamos
vós tatibitateastes
eles tatibitatearam
eu tivera tatibitateado
tu tiveras tatibitateado
ele tivera tatibitateado
nós tivéramos tatibitateado
vós tivéreis tatibitateado
eles tiveram tatibitateado

Futuro do presente simples

Futuro do presente composto

Futuro do pretérito simples

Futuro do pretérito composto

eu tatibitatearei
tu tatibitatearás
ele tatibitateará
nós tatibitatearemos
vós tatibitateareis
eles tatibitatearão
eu terei tatibitateado
tu terás tatibitateado
ele terá tatibitateado
nós teremos tatibitateado
vós tereis tatibitateado
eles terão tatibitateado
eu tatibitatearia
tu tatibitatearias
ele tatibitatearia
nós tatibitatearíamos
vós tatibitatearíeis
eles tatibitateariam
eu teria tatibitateado
tu terias tatibitateado
ele teria tatibitateado
nós teríamos tatibitateado
vós teríeis tatibitateado
eles teriam tatibitateado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente

Pretérito perfeito

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito

que eu tatibitateie
que tu tatibitateies
que ele tatibitateie
que nós tatibitateemos
que vós tatibitateeis
que eles tatibitateiem
que eu tenha tatibitateado
que tu tenhas tatibitateado
que ele tenha tatibitateado
que nós tenhamos tatibitateado
que vós tenhais tatibitateado
que eles tenham tatibitateado
se eu tatibitateasse
se tu tatibitateasses
se ele tatibitateasse
se nós tatibitateássemos
se vós tatibitateásseis
se eles tatibitateassem
se eu tivesse tatibitateado
se tu tivesses tatibitateado
se ele tivesse tatibitateado
se nós tivéssemos tatibitateado
se vós tivésseis tatibitateado
se eles tivessem tatibitateado

Futuro simples

Futuro composto

 

 

quando eu tatibitatear
quando tu tatibitateares
quando ele tatibitatear
quando nós tatibitatearmos
quando vós tatibitateardes
quando eles tatibitatearem
quando eu tiver tatibitateado
quando tu tiveres tatibitateado
quando ele tiver tatibitateado
quando nós tivermos tatibitateado
quando vós tiverdes tatibitateado
quando eles tiverem tatibitateado
  

Infinitivo

Infinitivo pessoal

Infinitivo pessoal pretérito

Infinitivo impessoal

Infinitivo impessoal pretérito

eu tatibitatear
tu tatibitateares
ele tatibitatear
nós tatibitatearmos
vós tatibitateardes
eles tatibitatearem
eu ter tatibitateado
tu teres tatibitateado
ele ter tatibitateado
nós termos tatibitateado
vós terdes tatibitateado
eles terem tatibitateado
tatibitatearter tatibitateado

Imperativo

Formas Nominais

Afirmativo

Negativo

Gerúndio

Gerúndio pretérito

-
tatibitateia
tatibitateie
tatibitateemos
tatibitateai
tatibitateiem
-
não tatibitateies
não tatibitateie
não tatibitateemos
não tatibitateeis
não tatibitateiem
tatibitateandotendo tatibitateado