O Conjugador
CONVENIENTER


Indicativo

Presente

Pretérito perfeito composto

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito composto

eu conveniento
tu convenientes
ele conveniente
nós convenientemos
vós convenienteis
eles convenientem
eu tenho convenientido
tu tens convenientido
ele tem convenientido
nós temos convenientido
vós tendes convenientido
eles têm convenientido
eu convenientia
tu convenientias
ele convenientia
nós convenientíamos
vós convenientíeis
eles convenientiam
eu tinha convenientido
tu tinhas convenientido
ele tinha convenientido
nós tínhamos convenientido
vós tínheis convenientido
eles tinham convenientido

Pretérito mais-que-perfeito simples

 

Pretérito perfeito simples

Pretérito mais-que perfeito anterior

eu convenientera
tu convenienteras
ele convenientera
nós convenientêramos
vós convenientêreis
eles convenienteram
 eu convenienti
tu convenienteste
ele convenienteu
nós convenientemos
vós convenientestes
eles convenienteram
eu tivera convenientido
tu tiveras convenientido
ele tivera convenientido
nós tivéramos convenientido
vós tivéreis convenientido
eles tiveram convenientido

Futuro do presente simples

Futuro do presente composto

Futuro do pretérito simples

Futuro do pretérito composto

eu convenienterei
tu convenienterás
ele convenienterá
nós convenienteremos
vós convenientereis
eles convenienterão
eu terei convenientido
tu terás convenientido
ele terá convenientido
nós teremos convenientido
vós tereis convenientido
eles terão convenientido
eu convenienteria
tu convenienterias
ele convenienteria
nós convenienteríamos
vós convenienteríeis
eles convenienteriam
eu teria convenientido
tu terias convenientido
ele teria convenientido
nós teríamos convenientido
vós teríeis convenientido
eles teriam convenientido

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente

Pretérito perfeito

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito

que eu convenienta
que tu convenientas
que ele convenienta
que nós convenientamos
que vós convenientais
que eles convenientam
que eu tenha convenientido
que tu tenhas convenientido
que ele tenha convenientido
que nós tenhamos convenientido
que vós tenhais convenientido
que eles tenham convenientido
se eu convenientesse
se tu convenientesses
se ele convenientesse
se nós convenientêssemos
se vós convenientêsseis
se eles convenientessem
se eu tivesse convenientido
se tu tivesses convenientido
se ele tivesse convenientido
se nós tivéssemos convenientido
se vós tivésseis convenientido
se eles tivessem convenientido

Futuro simples

Futuro composto

 

 

quando eu convenienter
quando tu convenienteres
quando ele convenienter
quando nós convenientermos
quando vós convenienterdes
quando eles convenienterem
quando eu tiver convenientido
quando tu tiveres convenientido
quando ele tiver convenientido
quando nós tivermos convenientido
quando vós tiverdes convenientido
quando eles tiverem convenientido
  

Infinitivo

Infinitivo pessoal

Infinitivo pessoal pretérito

Infinitivo impessoal

Infinitivo impessoal pretérito

eu convenienter
tu convenienteres
ele convenienter
nós convenientermos
vós convenienterdes
eles convenienterem
eu ter convenientido
tu teres convenientido
ele ter convenientido
nós termos convenientido
vós terdes convenientido
eles terem convenientido
convenienterter convenientido

Imperativo

Formas Nominais

Afirmativo

Negativo

Gerúndio

Gerúndio pretérito

-
conveniente
convenienta
convenientamos
convenientei
convenientam
-
não convenientas
não convenienta
não convenientamos
não convenientais
não convenientam
convenientendotendo convenientido