O Conjugador
INDIVIDUAR-SE

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.


Indicativo

Presente

Pretérito perfeito composto

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito composto

eu individuo-me
tu individuas-te
ele individua-se
nós individuamo-nos
vós individuais-vos
eles individuam-se
eu tenho-me individuado
tu tens-te individuado
ele tem-se individuado
nós temo-nos individuado
vós tendes-vos individuado
eles têm-se individuado
eu individuava-me
tu individuavas-te
ele individuava-se
nós individuávamo-nos
vós individuáveis-vos
eles individuavam-se
eu tinha-me individuado
tu tinhas-te individuado
ele tinha-se individuado
nós tínhamo-nos individuado
vós tínheis-vos individuado
eles tinham-se individuado

Pretérito mais-que-perfeito simples

 

Pretérito perfeito simples

Pretérito mais-que perfeito anterior

eu individuara-me
tu individuaras-te
ele individuara-se
nós individuáramo-nos
vós individuáreis-vos
eles individuaram-se
 eu individuei-me
tu individuaste-te
ele individuou-se
nós individuamo-nos
vós individuastes-vos
eles individuaram-se
eu tivera-me individuado
tu tiveras-te individuado
ele tivera-se individuado
nós tivéramo-nos individuado
vós tivéreis-vos individuado
eles tiveram-se individuado

Futuro do presente simples

Futuro do presente composto

Futuro do pretérito simples

Futuro do pretérito composto

eu individuar-me-ei
tu individuar-te-ás
ele individuar-se-á
nós individuar-nos-emos
vós individuar-vos-eis
eles individuar-se-ão
eu ter-me-ei individuado
tu ter-te-ás individuado
ele ter-se-á individuado
nós ter-nos-emos individuado
vós ter-vos-eis individuado
eles ter-se-ão individuado
eu individuar-me-ia
tu individuar-te-ias
ele individuar-se-ia
nós individuar-nos-íamos
vós individuar-vos-íeis
eles individuar-se-iam
eu ter-me-ia individuado
tu ter-te-ias individuado
ele ter-se-ia individuado
nós ter-nos-íamos individuado
vós ter-vos-íeis individuado
eles ter-se-iam individuado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente

Pretérito perfeito

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito

que eu me individue
que tu te individues
que ele se individue
que nós nos individuemos
que vós vos individueis
que eles se individuem
que eu tenha-me individuado
que tu tenhas-te individuado
que ele tenha-se individuado
que nós tenhamo-nos individuado
que vós tenhais-vos individuado
que eles tenham-se individuado
se eu me individuasse
se tu te individuasses
se ele se individuasse
se nós nos individuássemos
se vós vos individuásseis
se eles se individuassem
se eu tivesse-me individuado
se tu tivesses-te individuado
se ele tivesse-se individuado
se nós tivéssemo-nos individuado
se vós tivésseis-vos individuado
se eles tivessem-se individuado

Futuro simples

Futuro composto

 

 

quando eu me individuar
quando tu te individuares
quando ele se individuar
quando nós nos individuarmos
quando vós vos individuardes
quando eles se individuarem
quando eu tiver-me individuado
quando tu tiveres-te individuado
quando ele tiver-se individuado
quando nós tivermo-nos individuado
quando vós tiverdes-vos individuado
quando eles tiverem-se individuado
  

Infinitivo

Infinitivo pessoal

Infinitivo pessoal pretérito

Infinitivo impessoal

Infinitivo impessoal pretérito

eu individuar-me
tu individuares-te
ele individuar-se
nós individuarmo-nos
vós individuardes-vos
eles individuarem-se
eu ter-me individuado
tu teres-te individuado
ele ter-se individuado
nós termo-nos individuado
vós terdes-vos individuado
eles terem-se individuado
individuar-seter-se individuado

Imperativo

Formas Nominais

Afirmativo

Negativo

Gerúndio

Gerúndio pretérito

-
individua-te
individue-se
individuemo-nos
individuai-vos
individuem-se
-
não te individues
não se individue
não nos individuemos
não vos individueis
não se individuem
individuando-setendo-se individuado