O Conjugador
MARTELEJAR

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.


Indicativo

Presente

Pretérito perfeito composto

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito composto

eu martelejo
tu martelejas
ele marteleja
nós martelejamos
vós martelejais
eles martelejam
eu tenho martelejado
tu tens martelejado
ele tem martelejado
nós temos martelejado
vós tendes martelejado
eles têm martelejado
eu martelejava
tu martelejavas
ele martelejava
nós martelejávamos
vós martelejáveis
eles martelejavam
eu tinha martelejado
tu tinhas martelejado
ele tinha martelejado
nós tínhamos martelejado
vós tínheis martelejado
eles tinham martelejado

Pretérito mais-que-perfeito simples

 

Pretérito perfeito simples

Pretérito mais-que perfeito anterior

eu martelejara
tu martelejaras
ele martelejara
nós martelejáramos
vós martelejáreis
eles martelejaram
 eu martelejei
tu martelejaste
ele martelejou
nós martelejamos
vós martelejastes
eles martelejaram
eu tivera martelejado
tu tiveras martelejado
ele tivera martelejado
nós tivéramos martelejado
vós tivéreis martelejado
eles tiveram martelejado

Futuro do presente simples

Futuro do presente composto

Futuro do pretérito simples

Futuro do pretérito composto

eu martelejarei
tu martelejarás
ele martelejará
nós martelejaremos
vós martelejareis
eles martelejarão
eu terei martelejado
tu terás martelejado
ele terá martelejado
nós teremos martelejado
vós tereis martelejado
eles terão martelejado
eu martelejaria
tu martelejarias
ele martelejaria
nós martelejaríamos
vós martelejaríeis
eles martelejariam
eu teria martelejado
tu terias martelejado
ele teria martelejado
nós teríamos martelejado
vós teríeis martelejado
eles teriam martelejado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente

Pretérito perfeito

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito

que eu marteleje
que tu martelejes
que ele marteleje
que nós martelejemos
que vós martelejeis
que eles martelejem
que eu tenha martelejado
que tu tenhas martelejado
que ele tenha martelejado
que nós tenhamos martelejado
que vós tenhais martelejado
que eles tenham martelejado
se eu martelejasse
se tu martelejasses
se ele martelejasse
se nós martelejássemos
se vós martelejásseis
se eles martelejassem
se eu tivesse martelejado
se tu tivesses martelejado
se ele tivesse martelejado
se nós tivéssemos martelejado
se vós tivésseis martelejado
se eles tivessem martelejado

Futuro simples

Futuro composto

 

 

quando eu martelejar
quando tu martelejares
quando ele martelejar
quando nós martelejarmos
quando vós martelejardes
quando eles martelejarem
quando eu tiver martelejado
quando tu tiveres martelejado
quando ele tiver martelejado
quando nós tivermos martelejado
quando vós tiverdes martelejado
quando eles tiverem martelejado
  

Infinitivo

Infinitivo pessoal

Infinitivo pessoal pretérito

Infinitivo impessoal

Infinitivo impessoal pretérito

eu martelejar
tu martelejares
ele martelejar
nós martelejarmos
vós martelejardes
eles martelejarem
eu ter martelejado
tu teres martelejado
ele ter martelejado
nós termos martelejado
vós terdes martelejado
eles terem martelejado
martelejarter martelejado

Imperativo

Formas Nominais

Afirmativo

Negativo

Gerúndio

Gerúndio pretérito

-
marteleja
marteleje
martelejemos
martelejai
martelejem
-
não martelejes
não marteleje
não martelejemos
não martelejeis
não martelejem
martelejandotendo martelejado