O Conjugador
TATIBITATEAR

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.


Indicativo

Presente

Pretérito perfeito composto

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito composto

eu tatibitateio
tu tatibitateias
ela tatibitateia
nós tatibitateamos
vós tatibitateais
elas tatibitateiam
eu tenho tatibitateado
tu tens tatibitateado
ela tem tatibitateado
nós temos tatibitateado
vós tendes tatibitateado
elas têm tatibitateado
eu tatibitateava
tu tatibitateavas
ela tatibitateava
nós tatibitateávamos
vós tatibitateáveis
elas tatibitateavam
eu tinha tatibitateado
tu tinhas tatibitateado
ela tinha tatibitateado
nós tínhamos tatibitateado
vós tínheis tatibitateado
elas tinham tatibitateado

Pretérito mais-que-perfeito simples

 

Pretérito perfeito simples

Pretérito mais-que perfeito anterior

eu tatibitateara
tu tatibitatearas
ela tatibitateara
nós tatibitateáramos
vós tatibitateáreis
elas tatibitatearam
 eu tatibitateei
tu tatibitateaste
ela tatibitateou
nós tatibitateamos
vós tatibitateastes
elas tatibitatearam
eu tivera tatibitateado
tu tiveras tatibitateado
ela tivera tatibitateado
nós tivéramos tatibitateado
vós tivéreis tatibitateado
elas tiveram tatibitateado

Futuro do presente simples

Futuro do presente composto

Futuro do pretérito simples

Futuro do pretérito composto

eu tatibitatearei
tu tatibitatearás
ela tatibitateará
nós tatibitatearemos
vós tatibitateareis
elas tatibitatearão
eu terei tatibitateado
tu terás tatibitateado
ela terá tatibitateado
nós teremos tatibitateado
vós tereis tatibitateado
elas terão tatibitateado
eu tatibitatearia
tu tatibitatearias
ela tatibitatearia
nós tatibitatearíamos
vós tatibitatearíeis
elas tatibitateariam
eu teria tatibitateado
tu terias tatibitateado
ela teria tatibitateado
nós teríamos tatibitateado
vós teríeis tatibitateado
elas teriam tatibitateado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente

Pretérito perfeito

Pretérito imperfeito

Pretérito mais-que-perfeito

que eu tatibitateie
que tu tatibitateies
que ela tatibitateie
que nós tatibitateemos
que vós tatibitateeis
que elas tatibitateiem
que eu tenha tatibitateado
que tu tenhas tatibitateado
que ela tenha tatibitateado
que nós tenhamos tatibitateado
que vós tenhais tatibitateado
que elas tenham tatibitateado
se eu tatibitateasse
se tu tatibitateasses
se ela tatibitateasse
se nós tatibitateássemos
se vós tatibitateásseis
se elas tatibitateassem
se eu tivesse tatibitateado
se tu tivesses tatibitateado
se ela tivesse tatibitateado
se nós tivéssemos tatibitateado
se vós tivésseis tatibitateado
se elas tivessem tatibitateado

Futuro simples

Futuro composto

 

 

quando eu tatibitatear
quando tu tatibitateares
quando ela tatibitatear
quando nós tatibitatearmos
quando vós tatibitateardes
quando elas tatibitatearem
quando eu tiver tatibitateado
quando tu tiveres tatibitateado
quando ela tiver tatibitateado
quando nós tivermos tatibitateado
quando vós tiverdes tatibitateado
quando elas tiverem tatibitateado
  

Infinitivo

Infinitivo pessoal

Infinitivo pessoal pretérito

Infinitivo impessoal

Infinitivo impessoal pretérito

eu tatibitatear
tu tatibitateares
ela tatibitatear
nós tatibitatearmos
vós tatibitateardes
elas tatibitatearem
eu ter tatibitateado
tu teres tatibitateado
ela ter tatibitateado
nós termos tatibitateado
vós terdes tatibitateado
elas terem tatibitateado
tatibitatearter tatibitateado

Imperativo

Formas Nominais

Afirmativo

Negativo

Gerúndio

Gerúndio pretérito

-
tatibitateia
tatibitateie
tatibitateemos
tatibitateai
tatibitateiem
-
não tatibitateies
não tatibitateie
não tatibitateemos
não tatibitateeis
não tatibitateiem
tatibitateandotendo tatibitateado