
Indicativo |
Presente | Pretérito perfeito composto | Pretérito imperfeito | Pretérito mais-que-perfeito composto |
| eu conveniento tu convenientes ele conveniente nós convenientemos vós convenienteis eles convenientem | eu tenho convenientido tu tens convenientido ele tem convenientido nós temos convenientido vós tendes convenientido eles têm convenientido | eu convenientia tu convenientias ele convenientia nós convenientíamos vós convenientíeis eles convenientiam | eu tinha convenientido tu tinhas convenientido ele tinha convenientido nós tínhamos convenientido vós tínheis convenientido eles tinham convenientido |
Pretérito mais-que-perfeito simples | Pretérito perfeito simples | Pretérito mais-que perfeito anterior | |
| eu convenientera tu convenienteras ele convenientera nós convenientêramos vós convenientêreis eles convenienteram | eu convenienti tu convenienteste ele convenienteu nós convenientemos vós convenientestes eles convenienteram | eu tivera convenientido tu tiveras convenientido ele tivera convenientido nós tivéramos convenientido vós tivéreis convenientido eles tiveram convenientido | |
Futuro do presente simples | Futuro do presente composto | Futuro do pretérito simples | Futuro do pretérito composto |
| eu convenienterei tu convenienterás ele convenienterá nós convenienteremos vós convenientereis eles convenienterão | eu terei convenientido tu terás convenientido ele terá convenientido nós teremos convenientido vós tereis convenientido eles terão convenientido | eu convenienteria tu convenienterias ele convenienteria nós convenienteríamos vós convenienteríeis eles convenienteriam | eu teria convenientido tu terias convenientido ele teria convenientido nós teríamos convenientido vós teríeis convenientido eles teriam convenientido |
Subjuntivo / Conjuntivo |
Presente | Pretérito perfeito | Pretérito imperfeito | Pretérito mais-que-perfeito |
| que eu convenienta que tu convenientas que ele convenienta que nós convenientamos que vós convenientais que eles convenientam | que eu tenha convenientido que tu tenhas convenientido que ele tenha convenientido que nós tenhamos convenientido que vós tenhais convenientido que eles tenham convenientido | se eu convenientesse se tu convenientesses se ele convenientesse se nós convenientêssemos se vós convenientêsseis se eles convenientessem | se eu tivesse convenientido se tu tivesses convenientido se ele tivesse convenientido se nós tivéssemos convenientido se vós tivésseis convenientido se eles tivessem convenientido |
Futuro simples | Futuro composto | ||
| quando eu convenienter quando tu convenienteres quando ele convenienter quando nós convenientermos quando vós convenienterdes quando eles convenienterem | quando eu tiver convenientido quando tu tiveres convenientido quando ele tiver convenientido quando nós tivermos convenientido quando vós tiverdes convenientido quando eles tiverem convenientido |
Infinitivo |
Infinitivo pessoal | Infinitivo pessoal pretérito | Infinitivo impessoal | Infinitivo impessoal pretérito |
| eu convenienter tu convenienteres ele convenienter nós convenientermos vós convenienterdes eles convenienterem | eu ter convenientido tu teres convenientido ele ter convenientido nós termos convenientido vós terdes convenientido eles terem convenientido | convenienter | ter convenientido |
Imperativo | Formas Nominais |
Afirmativo | Negativo | Gerúndio | Gerúndio pretérito |
| - conveniente convenienta convenientamos convenientei convenientam | - não convenientas não convenienta não convenientamos não convenientais não convenientam | convenientendo | tendo convenientido |