
Indicativo |
Presente | Pretérito perfeito composto | Pretérito imperfeito | Pretérito mais-que-perfeito composto |
| eu individuo-me tu individuas-te ele individua-se nós individuamo-nos vós individuais-vos eles individuam-se | eu tenho-me individuado tu tens-te individuado ele tem-se individuado nós temo-nos individuado vós tendes-vos individuado eles têm-se individuado | eu individuava-me tu individuavas-te ele individuava-se nós individuávamo-nos vós individuáveis-vos eles individuavam-se | eu tinha-me individuado tu tinhas-te individuado ele tinha-se individuado nós tínhamo-nos individuado vós tínheis-vos individuado eles tinham-se individuado |
Pretérito mais-que-perfeito simples | Pretérito perfeito simples | Pretérito mais-que perfeito anterior | |
| eu individuara-me tu individuaras-te ele individuara-se nós individuáramo-nos vós individuáreis-vos eles individuaram-se | eu individuei-me tu individuaste-te ele individuou-se nós individuámo-nos vós individuastes-vos eles individuaram-se | eu tivera-me individuado tu tiveras-te individuado ele tivera-se individuado nós tivéramo-nos individuado vós tivéreis-vos individuado eles tiveram-se individuado | |
Futuro do presente simples | Futuro do presente composto | Futuro do pretérito simples | Futuro do pretérito composto |
| eu individuar-me-ei tu individuar-te-ás ele individuar-se-á nós individuar-nos-emos vós individuar-vos-eis eles individuar-se-ão | eu ter-me-ei individuado tu ter-te-ás individuado ele ter-se-á individuado nós ter-nos-emos individuado vós ter-vos-eis individuado eles ter-se-ão individuado | eu individuar-me-ia tu individuar-te-ias ele individuar-se-ia nós individuar-nos-íamos vós individuar-vos-íeis eles individuar-se-iam | eu ter-me-ia individuado tu ter-te-ias individuado ele ter-se-ia individuado nós ter-nos-íamos individuado vós ter-vos-íeis individuado eles ter-se-iam individuado |
Subjuntivo / Conjuntivo |
Presente | Pretérito perfeito | Pretérito imperfeito | Pretérito mais-que-perfeito |
| que eu me individue que tu te individues que ele se individue que nós nos individuemos que vós vos individueis que eles se individuem | que eu tenha-me individuado que tu tenhas-te individuado que ele tenha-se individuado que nós tenhamo-nos individuado que vós tenhais-vos individuado que eles tenham-se individuado | se eu me individuasse se tu te individuasses se ele se individuasse se nós nos individuássemos se vós vos individuásseis se eles se individuassem | se eu tivesse-me individuado se tu tivesses-te individuado se ele tivesse-se individuado se nós tivéssemo-nos individuado se vós tivésseis-vos individuado se eles tivessem-se individuado |
Futuro simples | Futuro composto | ||
| quando eu me individuar quando tu te individuares quando ele se individuar quando nós nos individuarmos quando vós vos individuardes quando eles se individuarem | quando eu tiver-me individuado quando tu tiveres-te individuado quando ele tiver-se individuado quando nós tivermo-nos individuado quando vós tiverdes-vos individuado quando eles tiverem-se individuado |
Infinitivo |
Infinitivo pessoal | Infinitivo pessoal pretérito | Infinitivo impessoal | Infinitivo impessoal pretérito |
| eu individuar-me tu individuares-te ele individuar-se nós individuarmo-nos vós individuardes-vos eles individuarem-se | eu ter-me individuado tu teres-te individuado ele ter-se individuado nós termo-nos individuado vós terdes-vos individuado eles terem-se individuado | individuar-se | ter-se individuado |
Imperativo | Formas Nominais |
Afirmativo | Negativo | Gerúndio | Gerúndio pretérito |
| - individua-te individue-se individuemo-nos individuai-vos individuem-se | - não te individues não se individue não nos individuemos não vos individueis não se individuem | individuando-se | tendo-se individuado |