Conjugação alternativa masculino | Segunda forma | Remover "se"
Conjugação do verbo AFRONTAR-SE
Ortografia recomendada no Brasil para o pretérito perfeito simples.
Indicativo
Presente
eu afronto-metu afrontas-te
ela afronta-se
nós afrontamo-nos
vós afrontais-vos
elas afrontam-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me afrontadotu tens-te afrontado
ela tem-se afrontado
nós temo-nos afrontado
vós tendes-vos afrontado
elas têm-se afrontado
Pretérito imperfeito
eu afrontava-metu afrontavas-te
ela afrontava-se
nós afrontávamo-nos
vós afrontáveis-vos
elas afrontavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me afrontadotu tinhas-te afrontado
ela tinha-se afrontado
nós tínhamo-nos afrontado
vós tínheis-vos afrontado
elas tinham-se afrontado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu afrontara-metu afrontaras-te
ela afrontara-se
nós afrontáramo-nos
vós afrontáreis-vos
elas afrontaram-se
Pretérito perfeito simples
eu afrontei-metu afrontaste-te
ela afrontou-se
nós afrontamo-nos
vós afrontastes-vos
elas afrontaram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me afrontadotu tiveras-te afrontado
ela tivera-se afrontado
nós tivéramo-nos afrontado
vós tivéreis-vos afrontado
elas tiveram-se afrontado
Futuro do presente simples
eu afrontar-me-eitu afrontar-te-ás
ela afrontar-se-á
nós afrontar-nos-emos
vós afrontar-vos-eis
elas afrontar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei afrontadotu ter-te-ás afrontado
ela ter-se-á afrontado
nós ter-nos-emos afrontado
vós ter-vos-eis afrontado
elas ter-se-ão afrontado
Futuro do pretérito simples
eu afrontar-me-iatu afrontar-te-ias
ela afrontar-se-ia
nós afrontar-nos-íamos
vós afrontar-vos-íeis
elas afrontar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia afrontadotu ter-te-ias afrontado
ela ter-se-ia afrontado
nós ter-nos-íamos afrontado
vós ter-vos-íeis afrontado
elas ter-se-iam afrontado
Subjuntivo / Conjuntivo
Presente
que eu me afronteque tu te afrontes
que ela se afronte
que nós nos afrontemos
que vós vos afronteis
que elas se afrontem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me afrontadoque tu tenhas-te afrontado
que ela tenha-se afrontado
que nós tenhamo-nos afrontado
que vós tenhais-vos afrontado
que elas tenham-se afrontado
Pretérito imperfeito
se eu me afrontassese tu te afrontasses
se ela se afrontasse
se nós nos afrontássemos
se vós vos afrontásseis
se elas se afrontassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me afrontadose tu tivesses-te afrontado
se ela tivesse-se afrontado
se nós tivéssemo-nos afrontado
se vós tivésseis-vos afrontado
se elas tivessem-se afrontado
Futuro simples
quando eu me afrontarquando tu te afrontares
quando ela se afrontar
quando nós nos afrontarmos
quando vós vos afrontardes
quando elas se afrontarem
Futuro composto
quando eu tiver-me afrontadoquando tu tiveres-te afrontado
quando ela tiver-se afrontado
quando nós tivermo-nos afrontado
quando vós tiverdes-vos afrontado
quando elas tiverem-se afrontado
Infinitivo
Infinitivo pessoal
eu afrontar-metu afrontares-te
ela afrontar-se
nós afrontarmo-nos
vós afrontardes-vos
elas afrontarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me afrontadotu teres-te afrontado
ela ter-se afrontado
nós termo-nos afrontado
vós terdes-vos afrontado
elas terem-se afrontado
Infinitivo impessoal
afrontar-seInfinitivo impessoal pretérito
ter-se afrontadoImperativo
Afirmativo
-afronta-te
afronte-se
afrontemo-nos
afrontai-vos
afrontem-se
Negativo
-não te afrontes
não se afronte
não nos afrontemos
não vos afronteis
não se afrontem
Formas Nominais
Gerúndio
afrontando-seGerúndio pretérito
tendo-se afrontadoParticípio (pretérito)
afrontado