logo
Conjugação do verbo

Conjugação alternativa masculino | Segunda forma | Remover "se"


Conjugação do verbo ALCUNHAR-SE

Ortografia recomendada no Brasil para o pretérito perfeito simples.

Indicativo

Presente
eu alcunho-me
tu alcunhas-te
ela alcunha-se
nós alcunhamo-nos
vós alcunhais-vos
elas alcunham-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me alcunhado
tu tens-te alcunhado
ela tem-se alcunhado
nós temo-nos alcunhado
vós tendes-vos alcunhado
elas têm-se alcunhado
Pretérito imperfeito
eu alcunhava-me
tu alcunhavas-te
ela alcunhava-se
nós alcunhávamo-nos
vós alcunháveis-vos
elas alcunhavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me alcunhado
tu tinhas-te alcunhado
ela tinha-se alcunhado
nós tínhamo-nos alcunhado
vós tínheis-vos alcunhado
elas tinham-se alcunhado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu alcunhara-me
tu alcunharas-te
ela alcunhara-se
nós alcunháramo-nos
vós alcunháreis-vos
elas alcunharam-se
 
Pretérito perfeito simples
eu alcunhei-me
tu alcunhaste-te
ela alcunhou-se
nós alcunhamo-nos
vós alcunhastes-vos
elas alcunharam-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me alcunhado
tu tiveras-te alcunhado
ela tivera-se alcunhado
nós tivéramo-nos alcunhado
vós tivéreis-vos alcunhado
elas tiveram-se alcunhado
Futuro do presente simples
eu alcunhar-me-ei
tu alcunhar-te-ás
ela alcunhar-se-á
nós alcunhar-nos-emos
vós alcunhar-vos-eis
elas alcunhar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei alcunhado
tu ter-te-ás alcunhado
ela ter-se-á alcunhado
nós ter-nos-emos alcunhado
vós ter-vos-eis alcunhado
elas ter-se-ão alcunhado
Futuro do pretérito simples
eu alcunhar-me-ia
tu alcunhar-te-ias
ela alcunhar-se-ia
nós alcunhar-nos-íamos
vós alcunhar-vos-íeis
elas alcunhar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia alcunhado
tu ter-te-ias alcunhado
ela ter-se-ia alcunhado
nós ter-nos-íamos alcunhado
vós ter-vos-íeis alcunhado
elas ter-se-iam alcunhado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu me alcunhe
que tu te alcunhes
que ela se alcunhe
que nós nos alcunhemos
que vós vos alcunheis
que elas se alcunhem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me alcunhado
que tu tenhas-te alcunhado
que ela tenha-se alcunhado
que nós tenhamo-nos alcunhado
que vós tenhais-vos alcunhado
que elas tenham-se alcunhado
Pretérito imperfeito
se eu me alcunhasse
se tu te alcunhasses
se ela se alcunhasse
se nós nos alcunhássemos
se vós vos alcunhásseis
se elas se alcunhassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me alcunhado
se tu tivesses-te alcunhado
se ela tivesse-se alcunhado
se nós tivéssemo-nos alcunhado
se vós tivésseis-vos alcunhado
se elas tivessem-se alcunhado
Futuro simples
quando eu me alcunhar
quando tu te alcunhares
quando ela se alcunhar
quando nós nos alcunharmos
quando vós vos alcunhardes
quando elas se alcunharem
Futuro composto
quando eu tiver-me alcunhado
quando tu tiveres-te alcunhado
quando ela tiver-se alcunhado
quando nós tivermo-nos alcunhado
quando vós tiverdes-vos alcunhado
quando elas tiverem-se alcunhado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu alcunhar-me
tu alcunhares-te
ela alcunhar-se
nós alcunharmo-nos
vós alcunhardes-vos
elas alcunharem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me alcunhado
tu teres-te alcunhado
ela ter-se alcunhado
nós termo-nos alcunhado
vós terdes-vos alcunhado
elas terem-se alcunhado
Infinitivo impessoal
alcunhar-se
Infinitivo impessoal pretérito
ter-se alcunhado

Imperativo

Afirmativo
-
alcunha-te
alcunhe-se
alcunhemo-nos
alcunhai-vos
alcunhem-se
Negativo
-
não te alcunhes
não se alcunhe
não nos alcunhemos
não vos alcunheis
não se alcunhem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
alcunhando-se
Gerúndio pretérito
tendo-se alcunhado
Particípio (pretérito)
alcunhado