Conjugação alternativa masculino | Segunda forma | apalacianar-se
Conjugação do verbo APALACIANAR
Ortografia recomendada no Brasil para o pretérito perfeito simples.
Indicativo
Presente
eu apalacianotu apalacianas
ela apalaciana
nós apalacianamos
vós apalacianais
elas apalacianam
Pretérito perfeito composto
eu tenho apalacianadotu tens apalacianado
ela tem apalacianado
nós temos apalacianado
vós tendes apalacianado
elas têm apalacianado
Pretérito imperfeito
eu apalacianavatu apalacianavas
ela apalacianava
nós apalacianávamos
vós apalacianáveis
elas apalacianavam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha apalacianadotu tinhas apalacianado
ela tinha apalacianado
nós tínhamos apalacianado
vós tínheis apalacianado
elas tinham apalacianado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu apalacianaratu apalacianaras
ela apalacianara
nós apalacianáramos
vós apalacianáreis
elas apalacianaram
Pretérito perfeito simples
eu apalacianeitu apalacianaste
ela apalacianou
nós apalacianamos
vós apalacianastes
elas apalacianaram
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera apalacianadotu tiveras apalacianado
ela tivera apalacianado
nós tivéramos apalacianado
vós tivéreis apalacianado
elas tiveram apalacianado
Futuro do presente simples
eu apalacianareitu apalacianarás
ela apalacianará
nós apalacianaremos
vós apalacianareis
elas apalacianarão
Futuro do presente composto
eu terei apalacianadotu terás apalacianado
ela terá apalacianado
nós teremos apalacianado
vós tereis apalacianado
elas terão apalacianado
Futuro do pretérito simples
eu apalacianariatu apalacianarias
ela apalacianaria
nós apalacianaríamos
vós apalacianaríeis
elas apalacianariam
Futuro do pretérito composto
eu teria apalacianadotu terias apalacianado
ela teria apalacianado
nós teríamos apalacianado
vós teríeis apalacianado
elas teriam apalacianado
Subjuntivo / Conjuntivo
Presente
que eu apalacianeque tu apalacianes
que ela apalaciane
que nós apalacianemos
que vós apalacianeis
que elas apalacianem
Pretérito perfeito
que eu tenha apalacianadoque tu tenhas apalacianado
que ela tenha apalacianado
que nós tenhamos apalacianado
que vós tenhais apalacianado
que elas tenham apalacianado
Pretérito imperfeito
se eu apalacianassese tu apalacianasses
se ela apalacianasse
se nós apalacianássemos
se vós apalacianásseis
se elas apalacianassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse apalacianadose tu tivesses apalacianado
se ela tivesse apalacianado
se nós tivéssemos apalacianado
se vós tivésseis apalacianado
se elas tivessem apalacianado
Futuro simples
quando eu apalacianarquando tu apalacianares
quando ela apalacianar
quando nós apalacianarmos
quando vós apalacianardes
quando elas apalacianarem
Futuro composto
quando eu tiver apalacianadoquando tu tiveres apalacianado
quando ela tiver apalacianado
quando nós tivermos apalacianado
quando vós tiverdes apalacianado
quando elas tiverem apalacianado
Infinitivo
Infinitivo pessoal
eu apalacianartu apalacianares
ela apalacianar
nós apalacianarmos
vós apalacianardes
elas apalacianarem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter apalacianadotu teres apalacianado
ela ter apalacianado
nós termos apalacianado
vós terdes apalacianado
elas terem apalacianado
Infinitivo impessoal
apalacianarInfinitivo impessoal pretérito
ter apalacianadoImperativo
Afirmativo
-apalaciana
apalaciane
apalacianemos
apalacianai
apalacianem
Negativo
-não apalacianes
não apalaciane
não apalacianemos
não apalacianeis
não apalacianem
Formas Nominais
Gerúndio
apalacianandoGerúndio pretérito
tendo apalacianadoParticípio (pretérito)
apalacianado