logo
Conjugação do verbo

Conjugação alternativa masculino | Segunda forma | Remover "se"


Conjugação do verbo BALANGAR-SE

Ortografia recomendada no Brasil para o pretérito perfeito simples.

Indicativo

Presente
eu balango-me
tu balangas-te
ela balanga-se
nós balangamo-nos
vós balangais-vos
elas balangam-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me balangado
tu tens-te balangado
ela tem-se balangado
nós temo-nos balangado
vós tendes-vos balangado
elas têm-se balangado
Pretérito imperfeito
eu balangava-me
tu balangavas-te
ela balangava-se
nós balangávamo-nos
vós balangáveis-vos
elas balangavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me balangado
tu tinhas-te balangado
ela tinha-se balangado
nós tínhamo-nos balangado
vós tínheis-vos balangado
elas tinham-se balangado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu balangara-me
tu balangaras-te
ela balangara-se
nós balangáramo-nos
vós balangáreis-vos
elas balangaram-se
 
Pretérito perfeito simples
eu balanguei-me
tu balangaste-te
ela balangou-se
nós balangamo-nos
vós balangastes-vos
elas balangaram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me balangado
tu tiveras-te balangado
ela tivera-se balangado
nós tivéramo-nos balangado
vós tivéreis-vos balangado
elas tiveram-se balangado
Futuro do presente simples
eu balangar-me-ei
tu balangar-te-ás
ela balangar-se-á
nós balangar-nos-emos
vós balangar-vos-eis
elas balangar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei balangado
tu ter-te-ás balangado
ela ter-se-á balangado
nós ter-nos-emos balangado
vós ter-vos-eis balangado
elas ter-se-ão balangado
Futuro do pretérito simples
eu balangar-me-ia
tu balangar-te-ias
ela balangar-se-ia
nós balangar-nos-íamos
vós balangar-vos-íeis
elas balangar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia balangado
tu ter-te-ias balangado
ela ter-se-ia balangado
nós ter-nos-íamos balangado
vós ter-vos-íeis balangado
elas ter-se-iam balangado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu me balangue
que tu te balangues
que ela se balangue
que nós nos balanguemos
que vós vos balangueis
que elas se balanguem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me balangado
que tu tenhas-te balangado
que ela tenha-se balangado
que nós tenhamo-nos balangado
que vós tenhais-vos balangado
que elas tenham-se balangado
Pretérito imperfeito
se eu me balangasse
se tu te balangasses
se ela se balangasse
se nós nos balangássemos
se vós vos balangásseis
se elas se balangassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me balangado
se tu tivesses-te balangado
se ela tivesse-se balangado
se nós tivéssemo-nos balangado
se vós tivésseis-vos balangado
se elas tivessem-se balangado
Futuro simples
quando eu me balangar
quando tu te balangares
quando ela se balangar
quando nós nos balangarmos
quando vós vos balangardes
quando elas se balangarem
Futuro composto
quando eu tiver-me balangado
quando tu tiveres-te balangado
quando ela tiver-se balangado
quando nós tivermo-nos balangado
quando vós tiverdes-vos balangado
quando elas tiverem-se balangado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu balangar-me
tu balangares-te
ela balangar-se
nós balangarmo-nos
vós balangardes-vos
elas balangarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me balangado
tu teres-te balangado
ela ter-se balangado
nós termo-nos balangado
vós terdes-vos balangado
elas terem-se balangado
Infinitivo impessoal
balangar-se
Infinitivo impessoal pretérito
ter-se balangado

Imperativo

Afirmativo
-
balanga-te
balangue-se
balanguemo-nos
balangai-vos
balanguem-se
Negativo
-
não te balangues
não se balangue
não nos balanguemos
não vos balangueis
não se balanguem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
balangando-se
Gerúndio pretérito
tendo-se balangado
Particípio (pretérito)
balangado