logo
Conjugação do verbo

Conjugação alternativa masculino | Segunda forma | insurreccionar-se


Conjugação do verbo INSURRECCIONAR

Ortografia recomendada no Brasil para o pretérito perfeito simples.

Indicativo

Presente
eu insurrecciono
tu insurreccionas
ela insurrecciona
nós insurreccionamos
vós insurreccionais
elas insurreccionam
Pretérito perfeito composto
eu tenho insurreccionado
tu tens insurreccionado
ela tem insurreccionado
nós temos insurreccionado
vós tendes insurreccionado
elas têm insurreccionado
Pretérito imperfeito
eu insurreccionava
tu insurreccionavas
ela insurreccionava
nós insurreccionávamos
vós insurreccionáveis
elas insurreccionavam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha insurreccionado
tu tinhas insurreccionado
ela tinha insurreccionado
nós tínhamos insurreccionado
vós tínheis insurreccionado
elas tinham insurreccionado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu insurreccionara
tu insurreccionaras
ela insurreccionara
nós insurreccionáramos
vós insurreccionáreis
elas insurreccionaram
 
Pretérito perfeito simples
eu insurreccionei
tu insurreccionaste
ela insurreccionou
nós insurreccionamos
vós insurreccionastes
elas insurreccionaram
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera insurreccionado
tu tiveras insurreccionado
ela tivera insurreccionado
nós tivéramos insurreccionado
vós tivéreis insurreccionado
elas tiveram insurreccionado
Futuro do presente simples
eu insurreccionarei
tu insurreccionarás
ela insurreccionará
nós insurreccionaremos
vós insurreccionareis
elas insurreccionarão
Futuro do presente composto
eu terei insurreccionado
tu terás insurreccionado
ela terá insurreccionado
nós teremos insurreccionado
vós tereis insurreccionado
elas terão insurreccionado
Futuro do pretérito simples
eu insurreccionaria
tu insurreccionarias
ela insurreccionaria
nós insurreccionaríamos
vós insurreccionaríeis
elas insurreccionariam
Futuro do pretérito composto
eu teria insurreccionado
tu terias insurreccionado
ela teria insurreccionado
nós teríamos insurreccionado
vós teríeis insurreccionado
elas teriam insurreccionado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu insurreccione
que tu insurrecciones
que ela insurreccione
que nós insurreccionemos
que vós insurreccioneis
que elas insurreccionem
Pretérito perfeito
que eu tenha insurreccionado
que tu tenhas insurreccionado
que ela tenha insurreccionado
que nós tenhamos insurreccionado
que vós tenhais insurreccionado
que elas tenham insurreccionado
Pretérito imperfeito
se eu insurreccionasse
se tu insurreccionasses
se ela insurreccionasse
se nós insurreccionássemos
se vós insurreccionásseis
se elas insurreccionassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse insurreccionado
se tu tivesses insurreccionado
se ela tivesse insurreccionado
se nós tivéssemos insurreccionado
se vós tivésseis insurreccionado
se elas tivessem insurreccionado
Futuro simples
quando eu insurreccionar
quando tu insurreccionares
quando ela insurreccionar
quando nós insurreccionarmos
quando vós insurreccionardes
quando elas insurreccionarem
Futuro composto
quando eu tiver insurreccionado
quando tu tiveres insurreccionado
quando ela tiver insurreccionado
quando nós tivermos insurreccionado
quando vós tiverdes insurreccionado
quando elas tiverem insurreccionado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu insurreccionar
tu insurreccionares
ela insurreccionar
nós insurreccionarmos
vós insurreccionardes
elas insurreccionarem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter insurreccionado
tu teres insurreccionado
ela ter insurreccionado
nós termos insurreccionado
vós terdes insurreccionado
elas terem insurreccionado
Infinitivo impessoal
insurreccionar
Infinitivo impessoal pretérito
ter insurreccionado

Imperativo

Afirmativo
-
insurrecciona
insurreccione
insurreccionemos
insurreccionai
insurreccionem
Negativo
-
não insurrecciones
não insurreccione
não insurreccionemos
não insurreccioneis
não insurreccionem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
insurreccionando
Gerúndio pretérito
tendo insurreccionado
Particípio (pretérito)
insurreccionado