logo
Conjugación del verbo portugués

Otra forma feminino | primera forma | apartar-se


Conjugación del verbo portugués APARTAR

Indicativo

Presente
eu aparto
tu apartas
ele aparta
nós apartamos
vós apartais
eles apartam
Pretérito perfeito composto
eu tenho apartado
tu tens apartado
ele tem apartado
nós temos apartado
vós tendes apartado
eles têm apartado
Pretérito imperfeito
eu apartava
tu apartavas
ele apartava
nós apartávamos
vós apartáveis
eles apartavam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha apartado
tu tinhas apartado
ele tinha apartado
nós tínhamos apartado
vós tínheis apartado
eles tinham apartado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu apartara
tu apartaras
ele apartara
nós apartáramos
vós apartáreis
eles apartaram
 
Pretérito perfeito simples
eu apartei
tu apartaste
ele apartou
nós apartámos
vós apartastes
eles apartaram
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera apartado
tu tiveras apartado
ele tivera apartado
nós tivéramos apartado
vós tivéreis apartado
eles tiveram apartado
Futuro do presente simples
eu apartarei
tu apartarás
ele apartará
nós apartaremos
vós apartareis
eles apartarão
Futuro do presente composto
eu terei apartado
tu terás apartado
ele terá apartado
nós teremos apartado
vós tereis apartado
eles terão apartado
Futuro do pretérito simples
eu apartaria
tu apartarias
ele apartaria
nós apartaríamos
vós apartaríeis
eles apartariam
Futuro do pretérito composto
eu teria apartado
tu terias apartado
ele teria apartado
nós teríamos apartado
vós teríeis apartado
eles teriam apartado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu aparte
que tu apartes
que ele aparte
que nós apartemos
que vós aparteis
que eles apartem
Pretérito perfeito
que eu tenha apartado
que tu tenhas apartado
que ele tenha apartado
que nós tenhamos apartado
que vós tenhais apartado
que eles tenham apartado
Pretérito imperfeito
se eu apartasse
se tu apartasses
se ele apartasse
se nós apartássemos
se vós apartásseis
se eles apartassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse apartado
se tu tivesses apartado
se ele tivesse apartado
se nós tivéssemos apartado
se vós tivésseis apartado
se eles tivessem apartado
Futuro simples
quando eu apartar
quando tu apartares
quando ele apartar
quando nós apartarmos
quando vós apartardes
quando eles apartarem
Futuro composto
quando eu tiver apartado
quando tu tiveres apartado
quando ele tiver apartado
quando nós tivermos apartado
quando vós tiverdes apartado
quando eles tiverem apartado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu apartar
tu apartares
ele apartar
nós apartarmos
vós apartardes
eles apartarem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter apartado
tu teres apartado
ele ter apartado
nós termos apartado
vós terdes apartado
eles terem apartado
Infinitivo impessoal
apartar
Infinitivo impessoal pretérito
ter apartado

Imperativo

Afirmativo
-
aparta
aparte
apartemos
apartai
apartem
Negativo
-
não apartes
não aparte
não apartemos
não aparteis
não apartem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
apartando
Gerúndio pretérito
tendo apartado
Particípio (pretérito)
apartado