logo
Conjugación del verbo portugués

Otra forma masculino | segunda forma | assaranzar-se


Conjugación del verbo portugués ASSARANZAR

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.

Indicativo

Presente
eu assaranzo
tu assaranzas
ela assaranza
nós assaranzamos
vós assaranzais
elas assaranzam
Pretérito perfeito composto
eu tenho assaranzado
tu tens assaranzado
ela tem assaranzado
nós temos assaranzado
vós tendes assaranzado
elas têm assaranzado
Pretérito imperfeito
eu assaranzava
tu assaranzavas
ela assaranzava
nós assaranzávamos
vós assaranzáveis
elas assaranzavam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha assaranzado
tu tinhas assaranzado
ela tinha assaranzado
nós tínhamos assaranzado
vós tínheis assaranzado
elas tinham assaranzado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu assaranzara
tu assaranzaras
ela assaranzara
nós assaranzáramos
vós assaranzáreis
elas assaranzaram
 
Pretérito perfeito simples
eu assaranzei
tu assaranzaste
ela assaranzou
nós assaranzamos
vós assaranzastes
elas assaranzaram
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera assaranzado
tu tiveras assaranzado
ela tivera assaranzado
nós tivéramos assaranzado
vós tivéreis assaranzado
elas tiveram assaranzado
Futuro do presente simples
eu assaranzarei
tu assaranzarás
ela assaranzará
nós assaranzaremos
vós assaranzareis
elas assaranzarão
Futuro do presente composto
eu terei assaranzado
tu terás assaranzado
ela terá assaranzado
nós teremos assaranzado
vós tereis assaranzado
elas terão assaranzado
Futuro do pretérito simples
eu assaranzaria
tu assaranzarias
ela assaranzaria
nós assaranzaríamos
vós assaranzaríeis
elas assaranzariam
Futuro do pretérito composto
eu teria assaranzado
tu terias assaranzado
ela teria assaranzado
nós teríamos assaranzado
vós teríeis assaranzado
elas teriam assaranzado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu assaranze
que tu assaranzes
que ela assaranze
que nós assaranzemos
que vós assaranzeis
que elas assaranzem
Pretérito perfeito
que eu tenha assaranzado
que tu tenhas assaranzado
que ela tenha assaranzado
que nós tenhamos assaranzado
que vós tenhais assaranzado
que elas tenham assaranzado
Pretérito imperfeito
se eu assaranzasse
se tu assaranzasses
se ela assaranzasse
se nós assaranzássemos
se vós assaranzásseis
se elas assaranzassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse assaranzado
se tu tivesses assaranzado
se ela tivesse assaranzado
se nós tivéssemos assaranzado
se vós tivésseis assaranzado
se elas tivessem assaranzado
Futuro simples
quando eu assaranzar
quando tu assaranzares
quando ela assaranzar
quando nós assaranzarmos
quando vós assaranzardes
quando elas assaranzarem
Futuro composto
quando eu tiver assaranzado
quando tu tiveres assaranzado
quando ela tiver assaranzado
quando nós tivermos assaranzado
quando vós tiverdes assaranzado
quando elas tiverem assaranzado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu assaranzar
tu assaranzares
ela assaranzar
nós assaranzarmos
vós assaranzardes
elas assaranzarem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter assaranzado
tu teres assaranzado
ela ter assaranzado
nós termos assaranzado
vós terdes assaranzado
elas terem assaranzado
Infinitivo impessoal
assaranzar
Infinitivo impessoal pretérito
ter assaranzado

Imperativo

Afirmativo
-
assaranza
assaranze
assaranzemos
assaranzai
assaranzem
Negativo
-
não assaranzes
não assaranze
não assaranzemos
não assaranzeis
não assaranzem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
assaranzando
Gerúndio pretérito
tendo assaranzado
Particípio (pretérito)
assaranzado