logo
Conjugación del verbo portugués

Otra forma feminino | segunda forma


Conjugación del verbo portugués COIVARAR

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.

Indicativo

Presente
eu coivaro
tu coivaras
ele coivara
nós coivaramos
vós coivarais
eles coivaram
Pretérito perfeito composto
eu tenho coivarado
tu tens coivarado
ele tem coivarado
nós temos coivarado
vós tendes coivarado
eles têm coivarado
Pretérito imperfeito
eu coivarava
tu coivaravas
ele coivarava
nós coivarávamos
vós coivaráveis
eles coivaravam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha coivarado
tu tinhas coivarado
ele tinha coivarado
nós tínhamos coivarado
vós tínheis coivarado
eles tinham coivarado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu coivarara
tu coivararas
ele coivarara
nós coivaráramos
vós coivaráreis
eles coivararam
 
Pretérito perfeito simples
eu coivarei
tu coivaraste
ele coivarou
nós coivaramos
vós coivarastes
eles coivararam
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera coivarado
tu tiveras coivarado
ele tivera coivarado
nós tivéramos coivarado
vós tivéreis coivarado
eles tiveram coivarado
Futuro do presente simples
eu coivararei
tu coivararás
ele coivarará
nós coivararemos
vós coivarareis
eles coivararão
Futuro do presente composto
eu terei coivarado
tu terás coivarado
ele terá coivarado
nós teremos coivarado
vós tereis coivarado
eles terão coivarado
Futuro do pretérito simples
eu coivararia
tu coivararias
ele coivararia
nós coivararíamos
vós coivararíeis
eles coivarariam
Futuro do pretérito composto
eu teria coivarado
tu terias coivarado
ele teria coivarado
nós teríamos coivarado
vós teríeis coivarado
eles teriam coivarado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu coivare
que tu coivares
que ele coivare
que nós coivaremos
que vós coivareis
que eles coivarem
Pretérito perfeito
que eu tenha coivarado
que tu tenhas coivarado
que ele tenha coivarado
que nós tenhamos coivarado
que vós tenhais coivarado
que eles tenham coivarado
Pretérito imperfeito
se eu coivarasse
se tu coivarasses
se ele coivarasse
se nós coivarássemos
se vós coivarásseis
se eles coivarassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse coivarado
se tu tivesses coivarado
se ele tivesse coivarado
se nós tivéssemos coivarado
se vós tivésseis coivarado
se eles tivessem coivarado
Futuro simples
quando eu coivarar
quando tu coivarares
quando ele coivarar
quando nós coivararmos
quando vós coivarardes
quando eles coivararem
Futuro composto
quando eu tiver coivarado
quando tu tiveres coivarado
quando ele tiver coivarado
quando nós tivermos coivarado
quando vós tiverdes coivarado
quando eles tiverem coivarado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu coivarar
tu coivarares
ele coivarar
nós coivararmos
vós coivarardes
eles coivararem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter coivarado
tu teres coivarado
ele ter coivarado
nós termos coivarado
vós terdes coivarado
eles terem coivarado
Infinitivo impessoal
coivarar
Infinitivo impessoal pretérito
ter coivarado

Imperativo

Afirmativo
-
coivara
coivare
coivaremos
coivarai
coivarem
Negativo
-
não coivares
não coivare
não coivaremos
não coivareis
não coivarem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
coivarando
Gerúndio pretérito
tendo coivarado
Particípio (pretérito)
coivarado