logo
Conjugación del verbo portugués

Otra forma masculino | segunda forma | doscosturar-se


Conjugación del verbo portugués DOSCOSTURAR

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.

Indicativo

Presente
eu doscosturo
tu doscosturas
ela doscostura
nós doscosturamos
vós doscosturais
elas doscosturam
Pretérito perfeito composto
eu tenho doscosturado
tu tens doscosturado
ela tem doscosturado
nós temos doscosturado
vós tendes doscosturado
elas têm doscosturado
Pretérito imperfeito
eu doscosturava
tu doscosturavas
ela doscosturava
nós doscosturávamos
vós doscosturáveis
elas doscosturavam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha doscosturado
tu tinhas doscosturado
ela tinha doscosturado
nós tínhamos doscosturado
vós tínheis doscosturado
elas tinham doscosturado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu doscosturara
tu doscosturaras
ela doscosturara
nós doscosturáramos
vós doscosturáreis
elas doscosturaram
 
Pretérito perfeito simples
eu doscosturei
tu doscosturaste
ela doscosturou
nós doscosturamos
vós doscosturastes
elas doscosturaram
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera doscosturado
tu tiveras doscosturado
ela tivera doscosturado
nós tivéramos doscosturado
vós tivéreis doscosturado
elas tiveram doscosturado
Futuro do presente simples
eu doscosturarei
tu doscosturarás
ela doscosturará
nós doscosturaremos
vós doscosturareis
elas doscosturarão
Futuro do presente composto
eu terei doscosturado
tu terás doscosturado
ela terá doscosturado
nós teremos doscosturado
vós tereis doscosturado
elas terão doscosturado
Futuro do pretérito simples
eu doscosturaria
tu doscosturarias
ela doscosturaria
nós doscosturaríamos
vós doscosturaríeis
elas doscosturariam
Futuro do pretérito composto
eu teria doscosturado
tu terias doscosturado
ela teria doscosturado
nós teríamos doscosturado
vós teríeis doscosturado
elas teriam doscosturado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu doscosture
que tu doscostures
que ela doscosture
que nós doscosturemos
que vós doscostureis
que elas doscosturem
Pretérito perfeito
que eu tenha doscosturado
que tu tenhas doscosturado
que ela tenha doscosturado
que nós tenhamos doscosturado
que vós tenhais doscosturado
que elas tenham doscosturado
Pretérito imperfeito
se eu doscosturasse
se tu doscosturasses
se ela doscosturasse
se nós doscosturássemos
se vós doscosturásseis
se elas doscosturassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse doscosturado
se tu tivesses doscosturado
se ela tivesse doscosturado
se nós tivéssemos doscosturado
se vós tivésseis doscosturado
se elas tivessem doscosturado
Futuro simples
quando eu doscosturar
quando tu doscosturares
quando ela doscosturar
quando nós doscosturarmos
quando vós doscosturardes
quando elas doscosturarem
Futuro composto
quando eu tiver doscosturado
quando tu tiveres doscosturado
quando ela tiver doscosturado
quando nós tivermos doscosturado
quando vós tiverdes doscosturado
quando elas tiverem doscosturado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu doscosturar
tu doscosturares
ela doscosturar
nós doscosturarmos
vós doscosturardes
elas doscosturarem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter doscosturado
tu teres doscosturado
ela ter doscosturado
nós termos doscosturado
vós terdes doscosturado
elas terem doscosturado
Infinitivo impessoal
doscosturar
Infinitivo impessoal pretérito
ter doscosturado

Imperativo

Afirmativo
-
doscostura
doscosture
doscosturemos
doscosturai
doscosturem
Negativo
-
não doscostures
não doscosture
não doscosturemos
não doscostureis
não doscosturem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
doscosturando
Gerúndio pretérito
tendo doscosturado
Particípio (pretérito)
doscosturado