logo
Conjugación del verbo portugués

Otra forma masculino | segunda forma | Eliminar el "se"


Conjugación del verbo portugués INDIVIDUAR-SE

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.

Indicativo

Presente
eu individuo-me
tu individuas-te
ela individua-se
nós individuamo-nos
vós individuais-vos
elas individuam-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me individuado
tu tens-te individuado
ela tem-se individuado
nós temo-nos individuado
vós tendes-vos individuado
elas têm-se individuado
Pretérito imperfeito
eu individuava-me
tu individuavas-te
ela individuava-se
nós individuávamo-nos
vós individuáveis-vos
elas individuavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me individuado
tu tinhas-te individuado
ela tinha-se individuado
nós tínhamo-nos individuado
vós tínheis-vos individuado
elas tinham-se individuado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu individuara-me
tu individuaras-te
ela individuara-se
nós individuáramo-nos
vós individuáreis-vos
elas individuaram-se
 
Pretérito perfeito simples
eu individuei-me
tu individuaste-te
ela individuou-se
nós individuamo-nos
vós individuastes-vos
elas individuaram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me individuado
tu tiveras-te individuado
ela tivera-se individuado
nós tivéramo-nos individuado
vós tivéreis-vos individuado
elas tiveram-se individuado
Futuro do presente simples
eu individuar-me-ei
tu individuar-te-ás
ela individuar-se-á
nós individuar-nos-emos
vós individuar-vos-eis
elas individuar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei individuado
tu ter-te-ás individuado
ela ter-se-á individuado
nós ter-nos-emos individuado
vós ter-vos-eis individuado
elas ter-se-ão individuado
Futuro do pretérito simples
eu individuar-me-ia
tu individuar-te-ias
ela individuar-se-ia
nós individuar-nos-íamos
vós individuar-vos-íeis
elas individuar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia individuado
tu ter-te-ias individuado
ela ter-se-ia individuado
nós ter-nos-íamos individuado
vós ter-vos-íeis individuado
elas ter-se-iam individuado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu me individue
que tu te individues
que ela se individue
que nós nos individuemos
que vós vos individueis
que elas se individuem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me individuado
que tu tenhas-te individuado
que ela tenha-se individuado
que nós tenhamo-nos individuado
que vós tenhais-vos individuado
que elas tenham-se individuado
Pretérito imperfeito
se eu me individuasse
se tu te individuasses
se ela se individuasse
se nós nos individuássemos
se vós vos individuásseis
se elas se individuassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me individuado
se tu tivesses-te individuado
se ela tivesse-se individuado
se nós tivéssemo-nos individuado
se vós tivésseis-vos individuado
se elas tivessem-se individuado
Futuro simples
quando eu me individuar
quando tu te individuares
quando ela se individuar
quando nós nos individuarmos
quando vós vos individuardes
quando elas se individuarem
Futuro composto
quando eu tiver-me individuado
quando tu tiveres-te individuado
quando ela tiver-se individuado
quando nós tivermo-nos individuado
quando vós tiverdes-vos individuado
quando elas tiverem-se individuado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu individuar-me
tu individuares-te
ela individuar-se
nós individuarmo-nos
vós individuardes-vos
elas individuarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me individuado
tu teres-te individuado
ela ter-se individuado
nós termo-nos individuado
vós terdes-vos individuado
elas terem-se individuado
Infinitivo impessoal
individuar-se
Infinitivo impessoal pretérito
ter-se individuado

Imperativo

Afirmativo
-
individua-te
individue-se
individuemo-nos
individuai-vos
individuem-se
Negativo
-
não te individues
não se individue
não nos individuemos
não vos individueis
não se individuem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
individuando-se
Gerúndio pretérito
tendo-se individuado
Particípio (pretérito)
individuado