logo
Conjugación del verbo portugués

Otra forma feminino | segunda forma


Conjugación del verbo portugués LOROTAR

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.

Indicativo

Presente
eu loroto
tu lorotas
ele lorota
nós lorotamos
vós lorotais
eles lorotam
Pretérito perfeito composto
eu tenho lorotado
tu tens lorotado
ele tem lorotado
nós temos lorotado
vós tendes lorotado
eles têm lorotado
Pretérito imperfeito
eu lorotava
tu lorotavas
ele lorotava
nós lorotávamos
vós lorotáveis
eles lorotavam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha lorotado
tu tinhas lorotado
ele tinha lorotado
nós tínhamos lorotado
vós tínheis lorotado
eles tinham lorotado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu lorotara
tu lorotaras
ele lorotara
nós lorotáramos
vós lorotáreis
eles lorotaram
 
Pretérito perfeito simples
eu lorotei
tu lorotaste
ele lorotou
nós lorotamos
vós lorotastes
eles lorotaram
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera lorotado
tu tiveras lorotado
ele tivera lorotado
nós tivéramos lorotado
vós tivéreis lorotado
eles tiveram lorotado
Futuro do presente simples
eu lorotarei
tu lorotarás
ele lorotará
nós lorotaremos
vós lorotareis
eles lorotarão
Futuro do presente composto
eu terei lorotado
tu terás lorotado
ele terá lorotado
nós teremos lorotado
vós tereis lorotado
eles terão lorotado
Futuro do pretérito simples
eu lorotaria
tu lorotarias
ele lorotaria
nós lorotaríamos
vós lorotaríeis
eles lorotariam
Futuro do pretérito composto
eu teria lorotado
tu terias lorotado
ele teria lorotado
nós teríamos lorotado
vós teríeis lorotado
eles teriam lorotado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu lorote
que tu lorotes
que ele lorote
que nós lorotemos
que vós loroteis
que eles lorotem
Pretérito perfeito
que eu tenha lorotado
que tu tenhas lorotado
que ele tenha lorotado
que nós tenhamos lorotado
que vós tenhais lorotado
que eles tenham lorotado
Pretérito imperfeito
se eu lorotasse
se tu lorotasses
se ele lorotasse
se nós lorotássemos
se vós lorotásseis
se eles lorotassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse lorotado
se tu tivesses lorotado
se ele tivesse lorotado
se nós tivéssemos lorotado
se vós tivésseis lorotado
se eles tivessem lorotado
Futuro simples
quando eu lorotar
quando tu lorotares
quando ele lorotar
quando nós lorotarmos
quando vós lorotardes
quando eles lorotarem
Futuro composto
quando eu tiver lorotado
quando tu tiveres lorotado
quando ele tiver lorotado
quando nós tivermos lorotado
quando vós tiverdes lorotado
quando eles tiverem lorotado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu lorotar
tu lorotares
ele lorotar
nós lorotarmos
vós lorotardes
eles lorotarem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter lorotado
tu teres lorotado
ele ter lorotado
nós termos lorotado
vós terdes lorotado
eles terem lorotado
Infinitivo impessoal
lorotar
Infinitivo impessoal pretérito
ter lorotado

Imperativo

Afirmativo
-
lorota
lorote
lorotemos
lorotai
lorotem
Negativo
-
não lorotes
não lorote
não lorotemos
não loroteis
não lorotem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
lorotando
Gerúndio pretérito
tendo lorotado
Particípio (pretérito)
lorotado