logo
Conjugación del verbo portugués

Otra forma masculino | segunda forma


Conjugación del verbo portugués PARADOXAR

Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.

Indicativo

Presente
eu paradoxo
tu paradoxas
ela paradoxa
nós paradoxamos
vós paradoxais
elas paradoxam
Pretérito perfeito composto
eu tenho paradoxado
tu tens paradoxado
ela tem paradoxado
nós temos paradoxado
vós tendes paradoxado
elas têm paradoxado
Pretérito imperfeito
eu paradoxava
tu paradoxavas
ela paradoxava
nós paradoxávamos
vós paradoxáveis
elas paradoxavam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha paradoxado
tu tinhas paradoxado
ela tinha paradoxado
nós tínhamos paradoxado
vós tínheis paradoxado
elas tinham paradoxado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu paradoxara
tu paradoxaras
ela paradoxara
nós paradoxáramos
vós paradoxáreis
elas paradoxaram
 
Pretérito perfeito simples
eu paradoxei
tu paradoxaste
ela paradoxou
nós paradoxamos
vós paradoxastes
elas paradoxaram
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera paradoxado
tu tiveras paradoxado
ela tivera paradoxado
nós tivéramos paradoxado
vós tivéreis paradoxado
elas tiveram paradoxado
Futuro do presente simples
eu paradoxarei
tu paradoxarás
ela paradoxará
nós paradoxaremos
vós paradoxareis
elas paradoxarão
Futuro do presente composto
eu terei paradoxado
tu terás paradoxado
ela terá paradoxado
nós teremos paradoxado
vós tereis paradoxado
elas terão paradoxado
Futuro do pretérito simples
eu paradoxaria
tu paradoxarias
ela paradoxaria
nós paradoxaríamos
vós paradoxaríeis
elas paradoxariam
Futuro do pretérito composto
eu teria paradoxado
tu terias paradoxado
ela teria paradoxado
nós teríamos paradoxado
vós teríeis paradoxado
elas teriam paradoxado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu paradoxe
que tu paradoxes
que ela paradoxe
que nós paradoxemos
que vós paradoxeis
que elas paradoxem
Pretérito perfeito
que eu tenha paradoxado
que tu tenhas paradoxado
que ela tenha paradoxado
que nós tenhamos paradoxado
que vós tenhais paradoxado
que elas tenham paradoxado
Pretérito imperfeito
se eu paradoxasse
se tu paradoxasses
se ela paradoxasse
se nós paradoxássemos
se vós paradoxásseis
se elas paradoxassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse paradoxado
se tu tivesses paradoxado
se ela tivesse paradoxado
se nós tivéssemos paradoxado
se vós tivésseis paradoxado
se elas tivessem paradoxado
Futuro simples
quando eu paradoxar
quando tu paradoxares
quando ela paradoxar
quando nós paradoxarmos
quando vós paradoxardes
quando elas paradoxarem
Futuro composto
quando eu tiver paradoxado
quando tu tiveres paradoxado
quando ela tiver paradoxado
quando nós tivermos paradoxado
quando vós tiverdes paradoxado
quando elas tiverem paradoxado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu paradoxar
tu paradoxares
ela paradoxar
nós paradoxarmos
vós paradoxardes
elas paradoxarem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter paradoxado
tu teres paradoxado
ela ter paradoxado
nós termos paradoxado
vós terdes paradoxado
elas terem paradoxado
Infinitivo impessoal
paradoxar
Infinitivo impessoal pretérito
ter paradoxado

Imperativo

Afirmativo
-
paradoxa
paradoxe
paradoxemos
paradoxai
paradoxem
Negativo
-
não paradoxes
não paradoxe
não paradoxemos
não paradoxeis
não paradoxem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
paradoxando
Gerúndio pretérito
tendo paradoxado
Particípio (pretérito)
paradoxado