Otra forma masculino | segunda forma | santigar-se
Conjugación del verbo portugués SANTIGAR
Ortografía recomendada en Brasil para el pretérito perfeito simple.
Indicativo
Presente
eu santigotu santigas
ela santiga
nós santigamos
vós santigais
elas santigam
Pretérito perfeito composto
eu tenho santigadotu tens santigado
ela tem santigado
nós temos santigado
vós tendes santigado
elas têm santigado
Pretérito imperfeito
eu santigavatu santigavas
ela santigava
nós santigávamos
vós santigáveis
elas santigavam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha santigadotu tinhas santigado
ela tinha santigado
nós tínhamos santigado
vós tínheis santigado
elas tinham santigado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu santigaratu santigaras
ela santigara
nós santigáramos
vós santigáreis
elas santigaram
Pretérito perfeito simples
eu santigueitu santigaste
ela santigou
nós santigamos
vós santigastes
elas santigaram
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera santigadotu tiveras santigado
ela tivera santigado
nós tivéramos santigado
vós tivéreis santigado
elas tiveram santigado
Futuro do presente simples
eu santigareitu santigarás
ela santigará
nós santigaremos
vós santigareis
elas santigarão
Futuro do presente composto
eu terei santigadotu terás santigado
ela terá santigado
nós teremos santigado
vós tereis santigado
elas terão santigado
Futuro do pretérito simples
eu santigariatu santigarias
ela santigaria
nós santigaríamos
vós santigaríeis
elas santigariam
Futuro do pretérito composto
eu teria santigadotu terias santigado
ela teria santigado
nós teríamos santigado
vós teríeis santigado
elas teriam santigado
Subjuntivo / Conjuntivo
Presente
que eu santigueque tu santigues
que ela santigue
que nós santiguemos
que vós santigueis
que elas santiguem
Pretérito perfeito
que eu tenha santigadoque tu tenhas santigado
que ela tenha santigado
que nós tenhamos santigado
que vós tenhais santigado
que elas tenham santigado
Pretérito imperfeito
se eu santigassese tu santigasses
se ela santigasse
se nós santigássemos
se vós santigásseis
se elas santigassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse santigadose tu tivesses santigado
se ela tivesse santigado
se nós tivéssemos santigado
se vós tivésseis santigado
se elas tivessem santigado
Futuro simples
quando eu santigarquando tu santigares
quando ela santigar
quando nós santigarmos
quando vós santigardes
quando elas santigarem
Futuro composto
quando eu tiver santigadoquando tu tiveres santigado
quando ela tiver santigado
quando nós tivermos santigado
quando vós tiverdes santigado
quando elas tiverem santigado
Infinitivo
Infinitivo pessoal
eu santigartu santigares
ela santigar
nós santigarmos
vós santigardes
elas santigarem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter santigadotu teres santigado
ela ter santigado
nós termos santigado
vós terdes santigado
elas terem santigado
Infinitivo impessoal
santigarInfinitivo impessoal pretérito
ter santigadoImperativo
Afirmativo
-santiga
santigue
santiguemos
santigai
santiguem
Negativo
-não santigues
não santigue
não santiguemos
não santigueis
não santiguem
Formas Nominais
Gerúndio
santigandoGerúndio pretérito
tendo santigadoParticípio (pretérito)
santigado