logo
Conjugaison du verbe portugais

Variante de conjugaison féminin | première forme | insurreccionar-se


Conjugaison du verbe portugais INSURRECCIONAR

- Traduction française : 0

Indicativo

Presente
eu insurrecciono
tu insurreccionas
ele insurrecciona
nós insurreccionamos
vós insurreccionais
eles insurreccionam
Pretérito perfeito composto
eu tenho insurreccionado
tu tens insurreccionado
ele tem insurreccionado
nós temos insurreccionado
vós tendes insurreccionado
eles têm insurreccionado
Pretérito imperfeito
eu insurreccionava
tu insurreccionavas
ele insurreccionava
nós insurreccionávamos
vós insurreccionáveis
eles insurreccionavam
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha insurreccionado
tu tinhas insurreccionado
ele tinha insurreccionado
nós tínhamos insurreccionado
vós tínheis insurreccionado
eles tinham insurreccionado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu insurreccionara
tu insurreccionaras
ele insurreccionara
nós insurreccionáramos
vós insurreccionáreis
eles insurreccionaram
 
Pretérito perfeito simples
eu insurreccionei
tu insurreccionaste
ele insurreccionou
nós insurreccionámos
vós insurreccionastes
eles insurreccionaram
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera insurreccionado
tu tiveras insurreccionado
ele tivera insurreccionado
nós tivéramos insurreccionado
vós tivéreis insurreccionado
eles tiveram insurreccionado
Futuro do presente simples
eu insurreccionarei
tu insurreccionarás
ele insurreccionará
nós insurreccionaremos
vós insurreccionareis
eles insurreccionarão
Futuro do presente composto
eu terei insurreccionado
tu terás insurreccionado
ele terá insurreccionado
nós teremos insurreccionado
vós tereis insurreccionado
eles terão insurreccionado
Futuro do pretérito simples
eu insurreccionaria
tu insurreccionarias
ele insurreccionaria
nós insurreccionaríamos
vós insurreccionaríeis
eles insurreccionariam
Futuro do pretérito composto
eu teria insurreccionado
tu terias insurreccionado
ele teria insurreccionado
nós teríamos insurreccionado
vós teríeis insurreccionado
eles teriam insurreccionado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu insurreccione
que tu insurrecciones
que ele insurreccione
que nós insurreccionemos
que vós insurreccioneis
que eles insurreccionem
Pretérito perfeito
que eu tenha insurreccionado
que tu tenhas insurreccionado
que ele tenha insurreccionado
que nós tenhamos insurreccionado
que vós tenhais insurreccionado
que eles tenham insurreccionado
Pretérito imperfeito
se eu insurreccionasse
se tu insurreccionasses
se ele insurreccionasse
se nós insurreccionássemos
se vós insurreccionásseis
se eles insurreccionassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse insurreccionado
se tu tivesses insurreccionado
se ele tivesse insurreccionado
se nós tivéssemos insurreccionado
se vós tivésseis insurreccionado
se eles tivessem insurreccionado
Futuro simples
quando eu insurreccionar
quando tu insurreccionares
quando ele insurreccionar
quando nós insurreccionarmos
quando vós insurreccionardes
quando eles insurreccionarem
Futuro composto
quando eu tiver insurreccionado
quando tu tiveres insurreccionado
quando ele tiver insurreccionado
quando nós tivermos insurreccionado
quando vós tiverdes insurreccionado
quando eles tiverem insurreccionado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu insurreccionar
tu insurreccionares
ele insurreccionar
nós insurreccionarmos
vós insurreccionardes
eles insurreccionarem
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter insurreccionado
tu teres insurreccionado
ele ter insurreccionado
nós termos insurreccionado
vós terdes insurreccionado
eles terem insurreccionado
Infinitivo impessoal
insurreccionar
Infinitivo impessoal pretérito
ter insurreccionado

Imperativo

Afirmativo
-
insurrecciona
insurreccione
insurreccionemos
insurreccionai
insurreccionem
Negativo
-
não insurrecciones
não insurreccione
não insurreccionemos
não insurreccioneis
não insurreccionem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
insurreccionando
Gerúndio pretérito
tendo insurreccionado
Particípio (pretérito)
insurreccionado