logo
Portuguese verb conjugation

Other forms female gender | second form | Remove the "se"


Portuguese verb conjugation CONCUBINAR-SE

Spelling recommended in Brazil for the pretérito perfeito simple.

Indicativo

Presente
eu concubino-me
tu concubinas-te
ele concubina-se
nós concubinamo-nos
vós concubinais-vos
eles concubinam-se
Pretérito perfeito composto
eu tenho-me concubinado
tu tens-te concubinado
ele tem-se concubinado
nós temo-nos concubinado
vós tendes-vos concubinado
eles têm-se concubinado
Pretérito imperfeito
eu concubinava-me
tu concubinavas-te
ele concubinava-se
nós concubinávamo-nos
vós concubináveis-vos
eles concubinavam-se
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha-me concubinado
tu tinhas-te concubinado
ele tinha-se concubinado
nós tínhamo-nos concubinado
vós tínheis-vos concubinado
eles tinham-se concubinado
Pretérito mais-que-perfeito simples
eu concubinara-me
tu concubinaras-te
ele concubinara-se
nós concubináramo-nos
vós concubináreis-vos
eles concubinaram-se
 
Pretérito perfeito simples
eu concubinei-me
tu concubinaste-te
ele concubinou-se
nós concubinamo-nos
vós concubinastes-vos
eles concubinaram-se
Pretérito mais-que perfeito anterior
eu tivera-me concubinado
tu tiveras-te concubinado
ele tivera-se concubinado
nós tivéramo-nos concubinado
vós tivéreis-vos concubinado
eles tiveram-se concubinado
Futuro do presente simples
eu concubinar-me-ei
tu concubinar-te-ás
ele concubinar-se-á
nós concubinar-nos-emos
vós concubinar-vos-eis
eles concubinar-se-ão
Futuro do presente composto
eu ter-me-ei concubinado
tu ter-te-ás concubinado
ele ter-se-á concubinado
nós ter-nos-emos concubinado
vós ter-vos-eis concubinado
eles ter-se-ão concubinado
Futuro do pretérito simples
eu concubinar-me-ia
tu concubinar-te-ias
ele concubinar-se-ia
nós concubinar-nos-íamos
vós concubinar-vos-íeis
eles concubinar-se-iam
Futuro do pretérito composto
eu ter-me-ia concubinado
tu ter-te-ias concubinado
ele ter-se-ia concubinado
nós ter-nos-íamos concubinado
vós ter-vos-íeis concubinado
eles ter-se-iam concubinado

Subjuntivo / Conjuntivo

Presente
que eu me concubine
que tu te concubines
que ele se concubine
que nós nos concubinemos
que vós vos concubineis
que eles se concubinem
Pretérito perfeito
que eu tenha-me concubinado
que tu tenhas-te concubinado
que ele tenha-se concubinado
que nós tenhamo-nos concubinado
que vós tenhais-vos concubinado
que eles tenham-se concubinado
Pretérito imperfeito
se eu me concubinasse
se tu te concubinasses
se ele se concubinasse
se nós nos concubinássemos
se vós vos concubinásseis
se eles se concubinassem
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse-me concubinado
se tu tivesses-te concubinado
se ele tivesse-se concubinado
se nós tivéssemo-nos concubinado
se vós tivésseis-vos concubinado
se eles tivessem-se concubinado
Futuro simples
quando eu me concubinar
quando tu te concubinares
quando ele se concubinar
quando nós nos concubinarmos
quando vós vos concubinardes
quando eles se concubinarem
Futuro composto
quando eu tiver-me concubinado
quando tu tiveres-te concubinado
quando ele tiver-se concubinado
quando nós tivermo-nos concubinado
quando vós tiverdes-vos concubinado
quando eles tiverem-se concubinado
 
 

Infinitivo

Infinitivo pessoal
eu concubinar-me
tu concubinares-te
ele concubinar-se
nós concubinarmo-nos
vós concubinardes-vos
eles concubinarem-se
Infinitivo pessoal pretérito
eu ter-me concubinado
tu teres-te concubinado
ele ter-se concubinado
nós termo-nos concubinado
vós terdes-vos concubinado
eles terem-se concubinado
Infinitivo impessoal
concubinar-se
Infinitivo impessoal pretérito
ter-se concubinado

Imperativo

Afirmativo
-
concubina-te
concubine-se
concubinemo-nos
concubinai-vos
concubinem-se
Negativo
-
não te concubines
não se concubine
não nos concubinemos
não vos concubineis
não se concubinem
 
 

Formas Nominais

Gerúndio
concubinando-se
Gerúndio pretérito
tendo-se concubinado
Particípio (pretérito)
concubinado